@Article{Pyka2012,
journal="Reumatologia/Rheumatology",
issn="0034-6233",
volume="50",
number="1",
year="2012",
title="Znaczenie przeciwciał antycentromerowych w diagnostyce chorób reumatycznych i nowotworowych",
abstract="Przeciwciała przeciwko białkom centromerowym (  centromere protein   – CENP) zostały po raz pierwszy opisane w 1980 r. u pacjentów z ograniczoną postacią twardziny układowej. Od tamtego czasu zidentyfikowano liczne białka centromerowe będące celem odpowiedzi immunologicznej w wielu chorobach reumatycznych i nowotworach (tab. I, ryc. 1). Główną techniką służącą do wykrywania tych przeciwciał jest immunofluorescencja pośrednia na komórkach HEp-2 (  human epithelial cells  ). Przeciwciała przeciw CENP-A, CENP-B, CENP-C są względnie specyficznym markerem dla ograniczonej formy twardziny układowej (zespół CREST). W pracy zwrócono uwagę na aktualne doniesienia dotyczące przeciwciał przeciwko poszczególnym białkom centromerowym i ich asocjacji klinicznych: przeciwciał przeciw CENP-A i wczesnej postaci twardziny układowej, anty-CENP-D klasy IgM i tocznia rumieniowatego układowego z zespołem Sjögrena, anty-CENP-H (u pacjentów SSA/SSB-ujemnych) oraz anty-CENP-C i zespołu Sjögrena. Zupełnie inne znaczenie kliniczne mają przeciwciała przeciwko CENP-F, występujące głównie u osób z różnymi nowotworami.",
author="Pyka, Joanna
and Horbacz, Iwona
and Biernacka, Elwira
and Ząbek, Jakub",
pages="52--56",
url="https://www.termedia.pl/The-role-of-anticentromere-antibodies-in-diagnosis-of-rheumatic-and-cancer-diseases,18,18301,1,1.html"
}