@Article{Karwowski2012,
journal="Advances in Interventional Cardiology/Postępy w Kardiologii Interwencyjnej",
issn="1734-9338",
volume="8",
number="1",
year="2012",
title="Upośledzona funkcja nerek u chorych z zawałem serca leczonych pierwotną angioplastyką  wieńcową a ryzyko nieskutecznej reperfuzji tkankowej i rokowanie odległe",
abstract=" Cel : Ocena wpływu upośledzonej funkcji nerek, rozpoznawanej w chwili przyjęcia do szpitala, na skuteczność reperfuzji tkankowej u chorych leczonych pierwotną angioplastyką wieńcową ( primary percutaneous coronary intervention  – pPCI) z powodu zawału serca z przetrwałym uniesieniem odcinka ST ( ST-segment elevation myocardial infarction  – STEMI).   Materiał i metody:  Upośledzoną funkcję nerek rozpoznawano, gdy stężenie kreatyniny było większe od normy (> 106 µmol/l). W czasie do 90 min od pPCI wykonywano 12-odprowadzeniowe badanie elektrokardiograficzne (EKG) i identyfikowano pojedyncze odprowadzenie z najwyższym uniesieniem odcinka ST (maxSTPost). Chorych ze STEMI ściany przedniej i wartością maxSTPost > 2 mm i chorych z zawałem ściany dolnej i wartością maxSTPost > 1 mm zakwalifikowano do grupy z nieskuteczną reperfuzją tkankową. Przeprowadzono prospektywną ocenę kliniczną w ciągu pierwszego roku.   Wyniki:  Od 1 października 2007 do 30 września 2008 roku u 205 spośród 208 kolejnych pacjentów przeprowadzono pPCI, a u 200 oceniono maxSTPost (63,0 ±12,11 roku, 67,5% mężczyzn). Pacjenci z upośledzoną funkcją nerek (12,5%) częściej umierali; częściej też występowała u nich niewydolność serca (56%  vs  16% pozostałych pacjentów, p < 0,001). Śmiertelność i częstość występowania niewydolności serca w grupie z nieskuteczną reperfuzją tkankową (15,5%) były znamiennie większe (35,5%  vs  18,3%, p = 0,032 odpowiednio). U chorych z upośledzoną funkcją nerek 2,5-krotnie częściej rozpoznawano nieskuteczną reperfuzję tkankową, pomimo stosunkowo dużego wskaźnika skutecznych udrożnień nasierdziowych w porównaniu z grupą pozostałych pacjentów (odpowiednio 32,0%  vs  13,1%, p = 0,022 i 84,0%  vs  92,6%, p = 0,239). Upośledzona funkcja nerek i brak skutecznej reperfuzji tkankowej zwiększały niezależnie ryzyko zgonu bądź rozwoju niewydolności serca (odpowiednio iloraz szans (odds ratio – OR) = 4,38, 95-procentowy przedział ufności ( confidential interval  – CI) 1,34–14,28, p = 0,014 i OR = 3,34, 95% CI 1,12–9,88, p = 0,029). Upośledzona funkcja nerek okazała się czynnikiem ryzyka nieskutecznej reperfuzji tkankowej (OR = 2,98, 95% CI 1,03–8,68, p = 0,044).   Wnioski : Upośledzona funkcja nerek u chorego ze STEMI wiąże się z ryzykiem niepowodzenia pPCI w przywróceniu prawidłowej perfuzji na poziomie tkankowym miokardium, co w konsekwencji pogarsza rokowanie odległe.",
author="Karwowski, Dariusz
and Kalińczuk, Łukasz
and Majewski, Krzysztof
and Łada, Mariusz
and Noll, Dariusz
and Radecki, Paweł
and Suchcicki, Wojciech
and Tyszka, Anna
and Demkow, Marcin",
pages="18--24",
doi="10.5114/pwki.2012.27921",
url="http://dx.doi.org/10.5114/pwki.2012.27921"
}