@Article{Tekely2012,
journal="Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny",
issn="0033-2526",
volume="99",
number="3",
year="2012",
title="Rumień trwały – zjawiska patogenetyczne i różnorodność obrazu klinicznego",
abstract="Rumień trwały ( erythema fixum ) jest reakcją polekową, w przebiegu której umiejscowiony w obrębie skóry i błony śluzowej, wyraźnie odgraniczony rumień nawraca w tym samym miejscu po każdej ekspozycji na lek źle tolerowany przez pacjenta. Zmiany utrzymują się przez kilka dni i cofają, pozostawiając przebarwienie pozapalne. Rumień trwały mogą wywoływać różne grupy leków, w tym leki przeciwhistaminowe. Lista czynników wywołujących jest odmienna w różnych krajach. Możliwe są także reakcje krzyżowe pomiędzy lekami o podobnej budowie chemicznej. Patogeneza choroby nie jest całkowicie poznana, sugeruje się udział cytotoksycznej odpowiedzi komórkowej skierowanej przeciw keratynocytom. Uważa się, że główną rolę w kolejnych nawrotach choroby odgrywają obecne w naskórku limfocyty T pamięci CD8+, aktywowane ponownie w razie kolejnej reekspozycji na wywołujący lek. W pracy przedstawiono współczesne dane dotyczące patogenezy oraz różnorodności obrazu klinicznego  erythema fixum  oraz postępowania leczniczego.",
author="Tekely, Emilia
and Kądziela-Wypyska, Grażyna
and Chodorowska, Grażyna",
pages="252--258",
url="https://www.termedia.pl/Fixed-drug-eruption-pathogenesis-and-diversity-of-clinical-manifestations,56,18812,1,1.html"
}