@Article{Wojtczak2012,
journal="Advances in Interventional Cardiology/Postępy w Kardiologii Interwencyjnej",
issn="1734-9338",
volume="8",
number="2",
year="2012",
title="Rotablacja tętnic wieńcowych u pacjentów po nieskutecznej klasycznej angioplastyce – obserwacja wewnątrzszpitalna i sześciomiesięczna",
abstract=" Wstęp:  Dane dotyczące obserwacji pacjentów z wysokim ryzykiem poddawanych rotablacji tętnic wieńcowych są skąpe.   Cel:  Ocena bezpośrednia i półroczna pacjentów ze zmianami, na które nie można wprowadzić cewnika balonowego lub nie można go w pełni rozprężyć, leczonych za pomocą rotablacji.   Materiał i metody : Rotablację wykonano u kolejnych 62 pacjentów (średni EuroScore 6,8 ±4) i wszyscy zostali włączeni do obserwacji. Złożony punkt końcowy zdefiniowano jako wystąpienie każdego zgonu, zgonu sercowego, udaru mózgu, zawału mięśnia serca, konieczności ponownej rewaskularyzacji zmiany oraz rewaskularyzacji tętnicy.   Wyniki:  Skuteczność procedury wyniosła 94%. Złożony punkt końcowy wystąpił w 9,7% przypadków w obserwacji wewnątrzszpitalnej (6 zawałów mięśnia serca, 3 z nich z objawami niedokrwienia) i w 9,7% przypadków w obserwacji 6-miesięcznej (2 zgony,   3 zawały mięśnia serca, 1 konieczność ponownej rewaskularyzacji zmiany). Odnotowano 2 zgony (3%) – z powodu pewnej zakrzepicy w stencie oraz ostrej niewydolności serca u pacjenta z obniżoną funkcją skurczową.   Wnioski : W grupie osób z bardzo dużym ryzykiem rotablacja zapewnia dobre wyniki przy relatywnie niskim prawdopodobień­stwie wystąpienia złożonego punktu końcowego.",
author="Wojtczak, Marcin
and Kubler, Piotr
and Ferenc, Mirosław
and Jankowska, Ewa A.
and Telichowski, Artur
and Zimoch, Wojciech
and Banasiak, Waldemar
and Ponikowski, Piotr
and Reczuch, Krzysztof",
pages="85--90",
doi="10.5114/pwki.2012.29648",
url="http://dx.doi.org/10.5114/pwki.2012.29648"
}