@Article{Cieślewicz2012,
journal="Advances in Interventional Cardiology/Postępy w Kardiologii Interwencyjnej",
issn="1734-9338",
volume="8",
number="2",
year="2012",
title="Rola czynników genetycznych w terapii przeciwpłytkowej z użyciem klopidogrelu",
abstract="Leki przeciwpłytkowe z grupy pochodnych tienopirydynowych odgrywają istotną rolę w leczeniu choroby wieńcowej. Klopidogrel jest lekiem blokującym działanie płytkowego receptora ADP (P2Y 12 ). Podaje się go w postaci proleku, wymagającego aktywacji metabolicznej przez enzymy cytochromu P450. Standardowa terapia przeciwpłytkowa pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym polega na jednoczesnym podawaniu klopidogrelu i kwasu acetylosalicylowego. Liczne doniesienia naukowe wskazują jednak, że nawet u 25% pacjentów z ostrym zespołem wieńcowym obserwuje się zróżnicowaną odpowiedź na leczenie klopidogrelem. U podstaw tego zróżnicowania mogą leżeć czynniki genetyczne. Jako najczęstsze genetyczne przyczyny oporności na terapię klopidogrelem wymienia się polimorfizmy w genach CYP2C19 (jeden z enzymów cytochromu P450) oraz ABCB1 (gen kodujący glikoproteinę P, biorącą udział we wchłanianiu klopidogrelu). Znajomość genotypów tych loci może być pomocna w wyodrębnianiu chorych narażonych na mniej skuteczne działanie klopidogrelu oraz w doborze skutecznej dawki leku.",
author="Cieślewicz, Artur Robert
and Kaźmierczak, Ewa
and Jabłecka, Anna",
pages="126--133",
doi="10.5114/pwki.2012.29653",
url="http://dx.doi.org/10.5114/pwki.2012.29653"
}