@Article{Aykan2012,
journal="Advances in Interventional Cardiology/Postępy w Kardiologii Interwencyjnej",
issn="1734-9338",
volume="8",
number="3",
year="2012",
title="Opis przypadkuCzy tylko bardzo kręty przebieg naczyń jest przeciwwskazaniem do przezcewnikowej  przezudowej implantacji zastawki aortalnej?",
abstract="Przezcewnikowe wszczepienie zastawki aortalnej stanowi alternatywę dla operacji kardiochirurgicznej u chorych ze zwężeniem zastawki aortalnej i wysokim ryzykiem okołooperacyjnym. Przezcewnikowa implantacja zastawki aortalnej może zostać przeprowadzona drogą przezudową, przezaortalną i przezkoniuszkową. Przy wszczepieniu przezkoniuszkowym i przezaortalnym wymagane jest najczęściej znieczulenie ogólne, podczas gdy do wszczepienia przezudowego wystarcza znieczulenie zewnątrzoponowe. Chociaż dostęp przezudowy jest możliwy u większości pacjentów, chorzy z bardzo krętymi naczyniami są kandydatami do wszczepienia przezkoniuszkowego. Problematyczna pozostaje kwestia dostępu u pacjentów z bardzo krętymi naczyniami i niską pojemnością oddechową, co stanowi przeciwwskazanie do znieczulenia ogólnego. Powikłania naczyniowe, które znacznie zwiększają chorobowość i śmiertelność pacjentów, często towarzyszą przezcewnikowej przezudowej implantacji zastawki aortalnej i wynikają głównie z bardzo krętego przebiegu tętnic w odcinku biodrowo-udowym, masywnych zwapnień, obecności „porcelanowej” aorty i zaawansowanej miażdżycy tętnic udowych i biodrowych. Nie oceniano jednak wpływu krętego przebiegu naczyń, a powikłania wiązano głównie z obecnością zwapnień. Do zabiegów wewnątrznaczyniowych najczęściej stosuje się sztywne prowadniki. Kręty odcinek tętnicy można wyprostować za pomocą sztywnego prowadnika, ale może także dojść do wystąpienia objawu akordeonowego, pseudoniedrożności oraz uszkodzenia naczynia. Poniżej przedstawiono opis przypadku ciasnego zwężenia zastawki aortalnej leczonego skutecznie za pomocą przezudowej implantacji zastawki aortalnej pomimo bardzo krętego przebiegu tętnic udowej, biodrowej i aorty u pacjenta z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc.",
author="Aykan, Ahmet ÇagrI
and Gökdeniz, Tayyar
and Tarik Agaç, Mustafa
and Çelik, Șükrü",
pages="265--268",
doi="10.5114/pwki.2012.30410",
url="http://dx.doi.org/10.5114/pwki.2012.30410"
}