@Article{Krzych2012,
journal="Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery",
issn="1731-5530",
volume="9",
number="3",
year="2012",
title="Zagadnienie zespołu sercowo-nerkowego oraz wykorzystanie markerów ostrego uszkodzenia nerek w aspekcie pracy kardiochirurga",
abstract="Stworzona niedawno klasyfikacja przyczyniła się ostatecznie do ujednolicenia terminologii dotyczącej zespołu sercowo-nerkowego. W ostatnim czasie szczególną uwagę zwrócił typ 1. zespołu sercowo-nerkowego (cardio-renal syndrome type 1 – CRS 1)   w związku z udokumentowaniem negatywnego wpływu ostrego uszkodzenia nerek na rokowanie u pacjentów z ostrą dekompensacją układu krążenia, w szczególności u chorych poddawanych operacjom kardiochirurgicznym. Wczesne rozpoznawanie ostrego uszkodzenia nerek ( acute kidney injury  – AKI) jest ograniczone z powodu stosowania parametrów czynnościowych (zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy). Prowadzone są zatem poszukiwania lepszych wczesnych wyznaczników laboratoryjnych upośledzenia czynności nerek. Największą nadzieję wiąże się z lipokaliną neutrofilową związaną z żelatynazą ( neutrophil gelatinase-associated lipocalin  – NGAL), która w licznych badaniach okazała się czułym markerem wystąpienia ostrego zespołu sercowo-nerkowego.",
author="Krzych, Łukasz
and Wybraniec, Maciej
and Chudek, Jerzy
and Bochenek, Andrzej",
pages="305--313",
doi="10.5114/kitp.2012.30841",
url="http://dx.doi.org/10.5114/kitp.2012.30841"
}