@Article{Kasprzyk2012,
journal="Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery",
issn="1731-5530",
volume="9",
number="3",
year="2012",
title="TORAKOCHIRURGIAOcena ploidii jako niezależnego czynnika rokowniczego u chorych na raka płaskonabłonkowego płuca leczonych chirurgicznie na podstawie 10-letnich obserwacji",
abstract=" Wstęp : Duża zmienność biologiczna raka płuca powoduje, że mimo określonego typu histologicznego i stopnia zaawansowania raka wg klasyfikacji TNM przebieg choroby jest trudny do przewidzenia. Dlatego poszukuje się molekularnych i biochemicznych czynników mających znaczenie prognostyczne  i pomocnych w kwalifikacji chorych do pooperacyjnej chemioterapii. Jednym z takich czynników mogą być zaburzenia zawartości DNA w komórkach nowotworowych, choć opinie na temat rokowniczego znaczenia ploidii są wśród badaczy podzielone. Celem pracy była ocena wpływu nieprawidłowej  ilości DNA w komórkach raka na wyniki odległe (10-letnie) leczenia chirurgicznego raka płaskonabłonkowego płuca.   Materiał i metody : Analizie poddano grupę 110 chorych leczonych operacyjnie z powodu raka płaskonabłonkowego płuca w latach 1995–1997. W badanej grupie było 95 mężczyzn i 15  kobiet w wieku 34–77 lat (średnia 60 lat). U 52 chorych wykonano lobektomię, u 47 pneumonektomię, a u 11 inne resekcje. Większość chorych operowano w stadium IB (35 chorych), IIB (26 pacjentów) i IIIA (22 chorych). Badany materiał stanowiły preparaty parafinowe, w których metodą cytometrii przepływowej  zbadano zawartość DNA w komórkach raka. W każdym przypadku oznaczono indeks DNA, a ilość DNA w komórkach nowotworowych zilustrowano w postaci histogramów. Analizę statystyczną przeprowadzono przy użyciu program komputerowy Statistica 10.0 i oraz StatXact 8.   Wyniki : Odsetek przypadków aneuploidalnych (z nieprawidłową ilością DNA) wyniósł 44,5%. Nie stwierdzono korelacji między ploidią a: wiekiem, płcią, stopniem zaawansowania raka wg TNM, cechą T, cechą N i stopniem zróżnicowania raka. Nie stwierdzono również istotnych różnic między grupą aneuploidalną i diploidalną w rodzaju wykonywanych resekcji i liczbie chorych poddanych leczeniu zupełniającemu. Odsetki przeżyć 3-, 5- i 10-letnich w przypadkach diploidalnych wyniosły odpowiednio: 46,5%, 30,2% i 30,2%, a w grupie aneuploidalnej: 25%, 22,2%, 13,9% i były znamiennie niższe u chorych z guzem aneuploidalnym w 3- i 10-letnim okresie obserwacji. W grupie chorych z guzem aneuploidalnym istotnie częściej przyczyną zgonu były przerzuty odległe (78% zgonów), a wśród chorych z rakiem diploidalnym wznowa miejscowa (32% zgonów). W analizie wieloczynnikowej potwierdzono znamienny wpływ trzech czynników na przeżycie odległe: stopnia zaawansowania raka wg TNM, cechy T oraz ploidii.   Wnioski:  U chorych na raka płaskonabłonkowego płuca aneuploidia jest niezależnym czynnikiem rokowniczym. Oznaczenie zawartości DNA w komórkach raka może być pomocne w kw.alifikacji  chorych do pooperacyjnej chemioterapii",
author="Kasprzyk, Mariusz
and Dyszkiewicz, Wojciech
and Roszak, Magdalena
and Rutkowski, Rafał
and Piwkowski, Cezary
and Zieliński, Paweł
and Pawlak, Krystian",
pages="327--333",
doi="10.5114/kitp.2012.30845",
url="http://dx.doi.org/10.5114/kitp.2012.30845"
}