@Article{Jaeschke2012,
journal="Neuropsychiatria i Neuropsychologia/Neuropsychiatry and Neuropsychology",
issn="1896-6764",
volume="7",
number="3",
year="2012",
title="Artykuł poglądowyPoporodowe zaburzenia nastroju – update 2012",
abstract="Autorzy niniejszej pracy podjęli próbę podsumowania obecnego stanu wiedzy na temat poporodowych zaburzeń nastroju: depresji poporodowej ( postpartum depression  – PPD), psychozy poporodowej ( postpartum psychosis  – PP), hipomanii poporodowej ( postpartum hypomania  – PH) i smutku poporodowego ( maternal blues  – MB).  Depresja poporodowa (o obrazie epizodu dużej depresji o nasileniu umiarkowanym lub ciężkim) występuje u ok. 7–20% kobiet w połogu. Aktualne dane wskazują, że zwiększone ryzyko jej rozwoju utrzymuje się przez rok po porodzie. Jej najważniejszymi cechami klinicznymi są: niska samoocena, napięcie i hipochondria. Narzędziem stosowanym w badaniach przesiewowych w kierunku tego zaburzenia jest Edynburska Skala Depresji Poporodowej (Edinburgh Postnatal Depression Scale – EPDS). Depresję poporodową uwzględniono wśród kryteriów diagnostycznych zaburzeń należących do spektrum choroby afektywnej dwubiegunowej (ChAD) wg Ghaemiego i wsp.  Psychoza poporodowa jest psychiatrycznym stanem nagłym, cechującym się znaczną gwałtownością oraz bardzo szybkim narastaniem nasilenia symptomów opisywanych jako „psychotyczne objawy afektywne z cechami majaczenia”. Występuje ona u 0,1–0,2% kobiet w połogu. Większość (72–80%) przypadków tego zaburzenia rozwija się w przebiegu ChAD lub zaburzenia schizoafektywnego. Psychoza poporodowa jest obligatoryjnym wskazaniem do hospitalizacji. U chorych z PP w przebiegu ChAD podstawą terapii są leki normotymiczne, zazwyczaj w skojarzeniu z atypowymi lekami przeciwpsychotycznymi.  Hipomania poporodowa najczęściej rozwija się w pierwszym dniu po porodzie, a częstość jej występowania wynosi 10–20%. Jest ona silnym czynnikiem ryzyka wystąpienia PPD. Narzędziem stosowanym w badaniach przesiewowych w kierunku PH jest The ‘Highs’ Questionnaire.  Smutek poporodowy jest zespołem łagodnych, samoograniczających się zaburzeń nastroju występujących w pierwszych dniach połogu. Mimo że często uważa się go za zjawisko fizjologiczne, jest on czynnikiem ryzyka rozwoju PPD lub poporodowych zaburzeń lękowych.",
author="Jaeschke, Rafał
and Siwek, Marcin
and Dudek, Dominika",
pages="113--121",
url="https://www.termedia.pl/Review-article-r-n-Postpartum-mood-disorders-update-2012,46,19765,1,1.html"
}