@Article{Stachowiak2002,
journal="Menopause Review/Przegląd Menopauzalny",
issn="1643-8876",
volume="1",
number="1",
year="2002",
title="Hemostaza ustrojowa a doustna hormonalna terapia zastępcza",
abstract="U 33 kobiet stosowano przez pół roku doustną hormonoterapię zastępczą, złożoną z walerianianu estradiolu oraz lewonorgestrelu. Przed rozpoczęciem leczenia, po 3 i po 6 mies. leczenia oznaczano szereg parametrów układu krzepnięcia i fibrynolizy (płytki krwi, czas i wskaźnik protrombinowy, INR, APTT, czas trombinowy, fibrynogen, czynnik VII, antytrombina III, białko C, białko S, PAI-1, t-PA, D-dimery oraz TAT) oraz wykonywano ultrasonograficzne badanie żył kończyn dolnych i miednicy mniejszej. Podczas 6-miesięcznej hormonoterapii doszło do znamiennego statystycznie obniżenia aktywności czynnika VII krzepnięcia \&#8211; z 130,07% (\&plusmn;41,31) przed leczeniem do 111,60%* (\&plusmn;38,62) w trzecim mies. HRT i 104,58%* (\&plusmn;25,77) po półrocznej terapii hormonalnej; *p<0,05. Nie stwierdzono żadnego przypadku wystąpienia żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej oraz prokoagulacyjnego wpływu tego typu terapii (aktywacji układu krzepnięcia) na oznaczane parametry układu krzepnięcia i fibrynolizy. Sześciomiesięczna doustna HRT złożona z walerianianu estradiolu oraz lewonorgestrelu powoduje spadek osoczowej aktywności czynnika VII krzepnięcia, co może wpływać na zmniejszenie ryzyka choroby niedokrwiennej serca podczas tego typu terapii. Przeprowadzone kompleksowe badania układu krzepnięcia i fibrynolizy wraz z ultrasonograficzną oceną żył kończyn dolnych i miednicy mniejszej nie wykazały wpływu zastosowanej HRT na wzrost ryzyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej.",
author="Stachowiak, Grzegorz
and Połać, Ireneusz
and Stefańczyk, Ludomir
and Jędrzejczyk, Sławomir
and Pertyński, Tomasz",
pages="23--27",
url="https://www.termedia.pl/Haemostasis-and-oral-hormone-replacement-therapy,4,1979,1,1.html"
}