@Article{Dzierżanowski2012,
journal="Gastroenterology Review/Przegląd Gastroenterologiczny",
issn="1895-5770",
volume="7",
number="5",
year="2012",
title="Zaparcie stolca – trudny problem leczniczy",
abstract="Zaparcie stolca, zaburzenie o niejednorodnej etiologii, to powszechny i wielokrotnie trudny do leczenia problem kliniczny. Terapia zaparcia przewlekłego zależy od postaci patofizjologicznej, a często różne postacie nakładają się na siebie wzajemnie. Zaparcie wtórne ma liczne przyczyny występujące jednocześnie, dlatego postępowanie diagnostyczne i te-rapeutyczne powinno być wielokierunkowe i uwzględniać   przeciwdziałanie czynnikom ryzyka, błędom dietetycznym, beha­wioralnym i pielęgnacyjnym. Grupą szczególnie narażoną na wystąpienie uporczywego zaparcia stolca są chorzy z zaawansowaną, postępującą chorobą, zwłaszcza przyjmujący analgetyki opioidowe. U tych osób diagnostyka jest trudniejsza, a leczenie zwykle nieskuteczne. Dlatego kładzie się głównie nacisk na zapobieganie poprzez przestrzeganie zasad właściwej diety i pielęgnacji. Nową metodą zapobie-gania i leczenia zaparcia u chorych wymagających opioidowe­go leku przeciwbólowego jest terapia preparatami złożonymi z opioidu i antagonisty opioidowego.",
author="Dzierżanowski, Tomasz
and Rydzewska, Grażyna",
pages="249--263",
doi="10.5114/pg.2012.32063",
url="http://dx.doi.org/10.5114/pg.2012.32063"
}