@Article{Rambuszek2013,
journal="Pielęgniarstwo Chirurgiczne i Angiologiczne/Surgical and Vascular Nursing",
issn="1897-3116",
volume="7",
number="1",
year="2013",
title="Powikłania chirurgicznego leczenia tętniaków aorty brzusznej w zależności od techniki operacyjnej",
abstract="Tętniak aorty brzusznej najczęściej rozpoznawany jest przy­padkowo podczas badania ultrasonograficznego lub tomografii komputerowej jamy brzusznej. Konieczność podjęcia leczenia uzasadnia ryzyko pęknięcia tętniaka, które u większości chorych prowadzi do zgonu. Ryzyko to zależy od rozmiarów tętniaka i niebezpiecznie wzrasta w wypadku średnicy tętniaka większej niż 55 mm. Wskazaniem do interwencji chirurgicznej są tętniaki aorty brzusznej o średnicy powyżej 55 mm u mężczyzn i 52 mm u kobiet. Istnieją dwie metody leczenia operacyjnego: otwarta i wewnątrznaczyniowa. Wykazano, że metoda wewnątrznaczyniowa stanowi mniejsze obciążenie dla pacjentów, a przeżywalność chorych leczonych tą metodą jest większa w porównaniu z przeżywalnością po operacji chirurgicznej przeprowadzonej metodą otwartą [1].",
author="Rambuszek, Paweł",
pages="7--11",
url="https://www.termedia.pl/Surgical-complications-treatment-of-abdominal-aortic-aneurysms-according-to-operating-techniques,50,20505,1,1.html"
}