@Article{Borzęcki2013,
journal="Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny",
issn="0033-2526",
volume="100",
number="2",
year="2013",
title="Brodawczak naskórkowy w praktyce dermatologicznej. Klinika i leczenie",
abstract=" Wprowadzenie . Brodawczak naskórkowy jest jednostką chorobową często spotykaną w praktyce lekarskiej, jednak rzadko diagnozowaną w badaniu histopatologicznym. Zmiany te nierzadko są mylnie rozpoznawane makroskopowo jako włókniaki, brodawki wirusowe, znamiona naskórkowe brodawkujące bądź kłykciny kończyste. Synonimami używanymi w mianownictwie medycznym są  acanthopapilloma  lub  papilloma epidermale . W ostatnim czasie pojawiły się doniesienia dotyczące problemu chirurgicznego usuwania zmian o charakterze brodawczaków naskórkowych, szczególnie w grupie najmłodszych pacjentów. Wydaje się, że laserochirurgiczne usuwanie zmian jest zabiegiem niebolesnym, dobrze tolerowanym przez pacjentów i możliwym do wykonania nawet przy stosunkowo rozległych zmianach w warunkach ambulatoryjnych. Metoda ta pozwala uzyskać dobre efekty kosmetyczne i jest najlepszą opcją terapeutyczną w przypadku  papilloma epidermale .   Cel pracy . Określenie w materiale uzyskanym przez NZOZ Med-Laser liczby zmian o charakterze  keratopapilloma, papilloma digitatum, papilloma condylomatoides , usuniętych laserem CO 2  lub chirurgicznie, z analizą danych demograficznych pacjentów, lokalizacji zmian i najczęstszych rozpoznań makroskopowych.   Materiał i metodyka . Retrospektywna analiza wyników badań histopatologicznych wykonanych w NZOZ Med-Laser w Lublinie w latach 2005–2012.   Wyniki . W przeanalizowanych 4986 wynikach badań histopatologicznych stwierdzono 131 zmian o typie brodawczaka naskórkowego, co stanowi około 2,6% zmian usuwanych w ośrodku autorów. Najczęściej (103 zmiany) stwierdzano histopatologicznie keratopapilloma, a ponadto papilloma digitatum (20) i papilloma condylomatoides (8). Wykazano, że najczęstszą zmianą z grupy brodawczaków naskórkowych rozpoznawaną przez histopatologa było keratopapilloma (2,0% zmian chorobowych na skórze usuwanych w ośrodku autorów).    Wnioski.  Wyniki naszych badań wskazują, że zmiany o charakterze brodawczaków naskórkowych mają tendencję do pojawiania się w starszym wieku, szczególnie powyżej 60. roku życia. Najczęstszą lokalizacją wykwitów jest twarz, szczególnie powieki oraz okolice czołowa i skroniowa. W obrębie skóry poddawanej przewlekłemu drażnieniu i w pobliżu otworów naturalnych należy je przede wszystkim różnicować z kłykcinami kończystymi.",
author="Borzęcki, Adam
and Miturska, Renata
and Szponar-Bojda, Anna
and Raszewska-Famielec, Magdalena",
pages="96--101",
url="https://www.termedia.pl/Epidermal-papilloma-in-dermatological-practice-Clinical-presentation-and-treatment,56,20748,1,1.html"
}