@Article{Streb2013,
journal="Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery",
issn="1731-5530",
volume="10",
number="2",
year="2013",
title="CARDIAC SURGERYClinical and echocardiographic predictors of recurrent mitral regurgitation following restrictive mitral annuloplasty. Evaluation in patients with chronic ischemic mitral regurgitation",
abstract=" Wstęp : Chorobie niedokrwiennej towarzyszy często niedomykalność zastawki mitralnej (MR) w mechanizmie poszerzenia pierścienia lub restrykcji płatków, spowodowana przebudową osłabionego lub uszkodzonego mięśnia lewej komory. Istotna hemodynamicznie niedomykalność wymaga naprawy podczas zabiegów rewaskularyzacji z zastosowaniem pierścieni zwężających. Niestety, zgodnie z danymi z piśmiennictwa do 30% zastawek ulega powtórnej dysfunkcji z nawrotem istotnej niedomykalności. Przedmiotem badania było określenie klinicznych i echokardiograficznych czynników predykcyjnych nawrotu MR po plastyce zwężającej.   Materiał i metody:  Badaną grupę stanowiło 164 kolejnych chorych operowanych z powodu choroby niedokrwiennej serca, u których wykonano rewaskularyzację chirurgiczną oraz plastykę zastawki mitralnej. Analizie poddano przed- i pooperacyjne badania echokardiograficzne oraz badania kontrolne. Średni okres obserwacji wynosił 13 miesięcy.    Wyniki:  Nawrót niedomykalności obserwowano u 30 chorych (18,2%), w tym u 11 (6,7%) w stopniu średnim i dużym. Najsilniejszy wpływ na nawrót niedomykalności wykazała pooperacyjna długość kooptacji (OR 0,022; p = 0,001), przedoperacyjne efektywne pole niedomykalności (ERO) (OR 1,85; p < 0,002) oraz wielkość talii niedomykalności (VC) (OR 1,42; p = 0,007). Niezależnymi parametrami predykcyjnymi nawrotu MR były pooperacyjna długość kooptacji płatków, wartość przedoperacyjnej frakcji wyrzutowej lewej komory, stopień przedoperacyjnej niedomykalności oraz powierzchnia ciała pacjenta (BSA). Wartość graniczna długości koaptacji wyniosła < 6,2 mm, wykazując 94% czułości i 85% specyficzności dla nawrotu MR.   Wnioski : Przeprowadzone badanie wykazało niską częstość nawrotu niedomykalności po rewaskularyzacji z jednoczesną plastyką zwężającą niedokrwiennej MR. Wczesny pooperacyjny pomiar długości kooptacji płatków wykazał nadrzędną w stosunku do innych parametrów wartość predykcyjną nawrotu MR w obserwacji odległej. Przedstawiony model stratyfikacji ryzyka może pozwolić przewidywać nawrót dysfunkcji zastawki po naprawie niedomykalnej zastawki za pomocą plastyki pierścieniowej.",
author="Streb, Witold
and Niklewski, Tomasz
and Puszczewicz, Dariusz
and Kukulski, Tomasz
and Przybylski, Roman
and Pacholewicz, Jerzy
and Zembala, Marian",
pages="99--104",
doi="10.5114/kitp.2013.36125",
url="http://dx.doi.org/10.5114/kitp.2013.36125"
}