@Article{Tander2013,
journal="Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery",
issn="1731-5530",
volume="10",
number="2",
year="2013",
title="THORACIC SURGERYWhich technique is the best for the surgical management of empyema thoracis in children?",
abstract=" Wstęp:  Ocenione zostały różnice między jednoportowymi ( single-port techniques  – SPT) oraz dwuportowymi ( two-port techniques – TPT) metodami usuwania ropniaka opłucnej u dzieci.    Materiał i metody:  Od 51 pacjentów z ropniakiem opłucnej (33 mężczyzn, 18 kobiet) pobrano następujące dane: wiek, płeć, wyniki badań przedmiotowych, typ torakoskopii, długość pobytu w szpitalu ( lenght of stay  – LOS) oraz czas trwania drenażu klatki piersiowej ( duration of chest tube drainage  – DCTD). Metodę SPT zastosowano u 14 pacjentów, a TPT u 37. W przypadku SPT jako narzędzie tnące używany jest sam teleskop. Podczas procesu oczyszczania do organizmu nie wprowadza się innych narzędzi. W przypadku TPT pierwszy otwór używany jest do wprowadzenia teleskopu, a drugi przeznaczony jest dla narzędzia chirurgicznego. Przez jeden z otworów wprowadzany jest następnie dren.   Wyniki:  U 24 pacjentów ropniak znajdował się w prawej części klatki piersiowej, natomiast u 25 pacjentów umiejscowiony był po lewej stronie. U dwóch pacjentów klatka piersiowa była obustronnie zajęta. W grupie SPT dren był usuwany z klatki piersiowej po średnio 13 dniach, natomiast w grupie TPT po średnio 11 dniach. Średni LOS wynosił odpowiednio 20 i 13 dni dla grup SPT i TPT. U 4 pacjentów z grupy SPT i 2 pacjentów z grupy TPT wystąpiły samoistnie ustępujące przetoki oskrzelowo-opłucnowe. Nie stwierdzono istotnych różnic między zastosowanymi metodami w zależności od wieku, płci, miejsca wystąpienia ropniaka, gorączki i pojawienia się przetoki oskrzelowo-opłucnowej. Zarówno LOS, jak i DCTD były krótsze w przypadku pacjentów z grupy TPT, jednakże różnica ta nie była istotna statystycznie.    Wnioski : Mimo że różnice nie są wielkie, metoda TPT używana do usuwania zaawansowanego ropniaka u dzieci wydaje się bardziej efektywna pod względem LOS, DCTD oraz ryzyka wystąpienia przetoki oskrzelowo-opłucnowej.",
author="Tander, Burak
and Bicakci, Unal
and Gunaydin, Mithat
and Demirel, Dilek
and Rizalar, Riza
and Ariturk, Ender
and Bernay, Ferit",
pages="130--132",
doi="10.5114/kitp.2013.36132",
url="http://dx.doi.org/10.5114/kitp.2013.36132"
}