@Article{Szklarz2013,
journal="Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery",
issn="1731-5530",
volume="10",
number="3",
year="2013",
title="Congenital heart disease in children and adultsOutcomes of long-term endocavitary cardiac pacing in children",
abstract=" Wstęp:  Dzięki rozwojowi kardiologii i kardiochirurgii okresu noworodkowego, wczesnej diagnostyce wad wrodzonych oraz zaburzeń rytmu i przewodnictwa serca systematycznie obniża się wiek i zwiększa liczba dzieci i młodych dorosłych poddawanych procedurom elektrofizjologicznym. Dzieci wymagające leczenia stałą stymulacją serca stanowią 1–2% całej populacji kwalifikowanej do implantacji kardiostymulatora.    Celem pracy  było przedstawienie wyników leczenia stałą stymulacją serca u dzieci poddanych endokawitarnej implantacji kardiostymulatora w obserwacji długoterminowej.   Materiał i metody:  Obserwacji poddano grupę 106 dzieci do 12 lat po implantacji. Zakres wieku dzieci wynosił 2–17 lat, waga 13–58,8 kg. Wśród badanych było 91 dzieci z blokiem przedsionkowo-komorowym lub dysfunkcją węzła zatokowego po chirurgicznej korekcji wrodzonej wady serca, 7 pacjentów z wrodzonym całkowitym blokiem przedsionkowo-komorowym, 4 pacjentów z pozapalną niewydolnością węzła zatokowego, 4 pacjentów z objawową bradykardią po transplantacji serca.   Wyniki:  U wszystkich 106 pacjentów implantowano układ endokawitarny z rodzajem stymulacji zgodnym ze wskazaniami. Średni czas zabiegu wynosił 92 min, średni czas fluoroskopii 9 min 37 s. W obserwacji odległej średni czas żywotności baterii wynosił 5 lat.   Wnioski: Przezżylna implantacja układu stymulującego jest metodą małoinwazyjną i możliwą do zastosowania u dzieci.",
author="Szklarz, Eliza
and Jędrzejczyk-Patej, Ewa
and Czapla, Krystyna",
pages="216--221",
doi="10.5114/kitp.2013.38095",
url="http://dx.doi.org/10.5114/kitp.2013.38095"
}