@Article{Eser2013,
journal="Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery",
issn="1731-5530",
volume="10",
number="3",
year="2013",
title="Thoracic surgeryComparison of the effects of pleurodesis induced by talc and hydrogen peroxide",
abstract=" Wstęp:  Wysięk opłucnowy ma miejsce wtedy, gdy w przestrzeni między opłucną ścienną a opłucną trzewną zgromadzi się płyn. Może to nastąpić zarówno w wyniku zwiększonej produkcji płynu, jak i jego zmniejszonej absorbcji. Przyczyny wysięku płucnego można podzielić na łagodne i złośliwe. Terapia wysięku płucnego spowodowanego chorobą złośliwą polega głównie na leczeniu paliatywnym oraz, w większości przypadków, zastosowaniu pleurodezy. Środki chemiczne używane w pleurodezie powodują stan zapalny, który prowadzi do adhezji błon opłucnej.    Celem pracy  była analiza działania zapalnego nadtlenku wodoru (H 2 O 2 ) jako środka do pleurodezy.   Materiał i metody : Eksperyment przeprowadzono na 10 królikach nowozelandzkich płci męskiej. W celu zmniejszenia liczby zwierząt użytych w badaniu pleurodezę przeprowadzono na obu połowach tułowia królików. Zwierzęta podzielono na dwie grupy. W pierwszej grupie do każdej połowy klatki piersiowej 5 królików (w sumie 10 jam opłucnych) wprowadzono roztwór talku w 0,9-procentowej soli fizjologicznej. W drugiej grupie do każdej połowy klatki piersiowej 5 królików (w sumie 10 jam opłucnych) wprowadzono roztwór 3-procentowego nadtlenku wodoru (H 2 O 2 ) w 0,9-procentowej soli fizjologicznej.   Wyniki:  Zaślepione badania makroskopowe i mikroskopowe zostały przeprowadzone przez jednego patologa przy użyciu metody punktacji proponowanej przez Kaya i wsp. W badaniu makroskopowym stopień 1. adhezji wystąpił tylko w grupie H 2 O 2 . Stopień 2. adhezji uzyskano w 4 jamach opłucnych w grupie H 2 O 2  i 5 w grupie talku. Stopień 3. adhezji stwierdzono w 3 przypadkach w grupie H 2 O 2  i 6 w grupie talku. W badaniu mikroskopowym stopień 1. adhezji wystąpił tylko w grupie H 2 O 2 . Stopień 2 adhezji uzyskano w 4 przypadkach w grupie H 2 O 2  i w 1 przypadku w grupie talku. Stopień 3 adhezji był podobny w obu grupach. Jeżeli jednak chodzi o zapewnianie adhezji stopnia 4., talk okazał się skuteczniejszy niż H 2 O 2 .   Wyniki : Ustalono, że wprowadzenie talku do jamy opłucnej zapewniało wyższy stopień adhezji, jednak H 2 O 2  rozprowadzał się bardziej równomiernie. H 2 O 2  to środek chemiczny o podobnym działaniu do talku przy zastosowaniu w pleurodezie, zapewniający jednak bardziej równomierne rozprowadzenie po powierzchni opłucnej. Jest on również tani oraz łatwy do uzyskania i zastosowania.",
author="Eser, Irfan
and Gunay, Samil
and Kurkcuoglu, Ibrahim Can",
pages="227--231",
doi="10.5114/kitp.2013.38097",
url="http://dx.doi.org/10.5114/kitp.2013.38097"
}