@Article{Kołodziejczyk-Melon2013,
journal="Menopause Review/Przegląd Menopauzalny",
issn="1643-8876",
volume="12",
number="6",
year="2013",
title="Przypadek pierwotnego raka jajowodu",
abstract="Najrzadziej występującym nowotworem żeńskich narządów płciowych jest pierwotny rak jajowodu. Częstość jego występowania szacuje się na 1–2% wszystkich nowotworów narządów płciowych. Do czynników ryzyka rozwoju tego nowotworu zalicza się niepłodność oraz przewlekłe stany zapalne narządów płciowych. Objawy raka jajowodu są mało specyficzne. Należą do nich: bóle brzucha o charakterze kolkowym, nieprawidłowe krwawienia z dróg rodnych oraz obecność guza w jamie brzusznej lub w miednicy. W stadium zaawansowanym pojawiają się bóle okolicy krzyżowej, uczucie parcia na mocz oraz wodobrzusze. Typowy obraz makroskopowy ograniczonego raka jajowodu to poszerzony jajowód przypominający wodniak jajowodu bądź ropniak jajowodowo-jajnikowy. W świetle jajowodu na przekroju poprzecznym może być widoczna masa lita lub brodawkowata. Pierwotny rak jajowodu rozpoznawany jest zazwyczaj podczas diagnostyki łagodnych zmian narządu płciowego lub na podstawie wyniku badania histopatologicznego materiału pobranego od pacjentki operowanej z powodu raka jajnika. Autorzy przedstawiają przypadek pierwotnego raka jajowodu u 41-letniej pacjentki diagnozowanej z powodu nieprawidłowych krwawień z dróg rodnych oraz dolegliwości bólowych w podbrzuszu. Po wykonaniu szeregu badań laboratoryjnych i obrazowych chorą zakwalifikowano do histerektomii laparoskopowej ( total laparoscopic hysterectomy  – TLH) z powodu macicy mięśniakowatej i wycięcia prawego jajowodu. Dopiero po uzyskaniu ostatecznego wyniku badania histopatologicznego usuniętego jajowodu – carcinoma male differentiatum oviducti dextri, podjęto decyzję o poszerzeniu zabiegu celem usunięcia przydatków, sieci, wyrostka robaczkowego i węzłów chłonnych miednicy mniejszej. Opisywany przypadek potwierdza, że rozpoznanie pierwotnego raka jajowodu jest dość trudne ze względu na mało charakterystyczne objawy. Jedynie wynik badania patomorfologicznego pozwala na ostateczne rozpoznanie.",
author="Kołodziejczyk-Melon, Agata
and Malinowski, Andrzej",
pages="501--503",
doi="10.5114/pm.2013.39816",
url="http://dx.doi.org/10.5114/pm.2013.39816"
}