@Article{Zandecki2013,
journal="Medical Studies/Studia Medyczne",
issn="1899-1874",
volume="29",
number="4",
year="2013",
title="Nagły zgon sercowy – co wiemy i jak zapobiegamy?",
abstract="Nagły zgon sercowy ( sudden cardiac death  – SCD) stanowi istotny problem kliniczny o wieloczynnikowym podłożu. W ciągu ostatnich dekad dynamicznie rozwijają się trendy w zakresie zapobiegania SCD. Największą grupą pacjentów o podwyższonym ryzyku wystąpienia SCD są osoby z chorobą niedokrwienną serca, szczególnie po przebytym zawale serca. Wiele wrodzonych i dziedzicznych schorzeń wiąże się z podwyższonym ryzykiem wystąpienia SCD, przede wszystkim wśród osób młodych. U pacjentów z niewydolnością serca pomiar frakcji wyrzutowej lewej komory jest jedyną powszechnie uznaną, względnie obiektywną i wiarygodną, choć daleką od doskonałości, metodą oceny ryzyka SCD. Pozostałe metody wymagają ostatecznego potwierdzenia swojej przydatności w badaniach klinicznych. Najskuteczniejszą metodą profilaktyki jest wszczepialny kardiowerter-defibrylator (implantable cardioverter-defibrillator – ICD) oraz jego nowsza, całkowicie podskórna wersja S-ICD. Jedyną grupą leków o dobrze udowodnionej skuteczności znajdującą zastosowanie u większości chorych zagrożonych SCD są β-adrenolityki.",
author="Zandecki, Łukasz
and Sadowski, Marcin
and Domagała, Szymon
and Łętek, Agnieszka
and Janion, Marianna",
pages="328--337",
doi="10.5114/ms.2013.39984",
url="http://dx.doi.org/10.5114/ms.2013.39984"
}