@Article{Kryś2014,
journal="Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny",
issn="0033-2526",
volume="101",
number="1",
year="2014",
title="Rak łojowy u chorych poddanych przewlekłej immunosupresji",
abstract="Rak łojowy (ang.  sebaceous carcinoma, sebaceous gland carcinoma  – SC) jest rzadkim, ale bardzo agresywnym nowotworem nabłonkowym skóry, który wykazuje różnicowanie łojowe. W grupie szczególnego ryzyka zachorowania na ten nowotwór znajdują się osoby narażone na długotrwałą ekspozycję słoneczną oraz poddane długotrwałej immunosupresji. Nowotwór ten został po raz pierwszy opisany w 1891 roku. Stanowi on mniej niż 1% wszystkich nowotworów złośliwych skóry oraz 1–5% wszystkich nowotworów występujących na powiekach, które są najczęstszym miejscem pojawienia się tego guza. Punktem wyjścia SC w tej lokalizacji są zazwyczaj gruczoły tarczkowe lub gruczoły Zeissa. Wyodrębnia się pozaoczne postaci skórnego SC ze względu na odrębność histogenetyczną i odmienne rokowanie. W większości przypadków chorują kobiety pomiędzy 60. a 80. rokiem życia, jednak SC może wystąpić u osób w każdym wieku, nawet u dzieci. Klinicznie SC najczęściej występuje jako niewielki, wolno rosnący, niebolesny i twardy guzek, czasami jako żółtawa płytka lub owrzodzenie. Rak może nawracać miejscowo lub dawać odległe przerzuty. Częstość występowania nawrotów, które obserwuje się najczęściej w ciągu pierwszych 5 lat choroby, mieści się w granicach od 9% do 36%. Podstawową metodą terapii SC jest leczenie chirurgiczne (jeżeli to możliwe – chirurgia mikrograficzna metodą Mohsa). Przerzuty występują u 14–25% pacjentów. Mogą one zajmować miejscowe węzły chłonne, a odległy rozsiew może obejmować wątrobę, płuca, kości i mózg. Śmiertelność wynosi około 22%, a wystąpienie przerzutów zwiększa ją do 50% w ciągu 5 lat.",
author="Kryś, Anna
and Imko-Walczuk, Beata
and Lizakowski, Sławomir
and Dębska-Ślizień, Alicja
and Rutkowski, Bolesław
and Biernat, Wojciech",
pages="60--64",
doi="10.5114/dr.2014.41073",
url="http://dx.doi.org/10.5114/dr.2014.41073"
}