@Article{Korzeniewska2013,
journal="Psychoonkologia",
issn="1429-8538",
year="2013",
title="Interakcyjny model konsekwencji 
neuropsychologicznych choroby nowotworowej 
okresu dziecięcego",
abstract="Odległymi negatywnymi konsekwencjami choroby nowotworowej okresu dziecięcego są często deficyty neuropsychologiczne. Ich rodzaj i stopień zależy głównie od wieku dziecka w chwili diagnozy i rodzaju stosowanego leczenia. W grupie wysokiego ryzyka znajdują się małe dzieci poddawane radioterapii ośrodkowego układu nerwowego oraz przyjmujące wysokie dawki niektórych leków (metotreksat, L-asparaginaza, cisplatyna). Główne neuropsychologiczne konsekwencje w tej grupie pacjentów to opóźnienie rozwoju i zaburzenia mowy, zaburzenia analizy i syntezy wzorkowej i słuchowej, obniżenie funkcji pamięci i uwagi, zaburzenia rozwoju grafomotorycznego, obniżenie ilorazu inteligencji, problemy w nawiązywaniu kontaktu interpersonalnego. Dodatkowo mogą wystąpić deficyty sensoryczne oraz padaczka. Skala obserwowanych deficytów neuropsychologicznych zależy również od czynników zewnętrznych. Stymulacja poznawcza, ćwiczenie sprawności manualnej, rozwijanie percepcji wzrokowej, trening efektywnych metod uczenia się, nauka kompetencji społecznych czy wczesne aparatowanie w przypadku niedosłuchu istotnie obniżają zakres dysfunkcji neuropsychologicznych. Porównanie poziomu rozwoju grupy dzieci stymulowanych i pozbawionych stymulacji wskazuje na skuteczność tych oddziaływań oraz pomaga zrozumieć naturę deficytów neuropsychologicznych w przebiegu choroby nowotworowej. Dlatego obserwowana zależność i sprzężenie zwrotne między bezpośrednimi następstwami leczenia a oddziaływaniami stymulacyjnymi skłania do przyjęcia modelu interakcyjnego konsekwencji neuropsychologicznych w chorobie nowotworowej okresu dziecięcego.",
author="Korzeniewska, Justyna",
pages="91--97",
url="https://www.termedia.pl/Interactive-model-of-neuropsychological-consequences-of-childhood-cancer,63,22422,1,1.html"
}