@Article{Kowalik2014,
journal="Medical Studies/Studia Medyczne",
issn="1899-1874",
volume="30",
number="1",
year="2014",
title="Problem starości w aspekcie zadań opiekuńczych rodziny",
abstract="W ostatnich latach zwraca się uwagę na zmiany demograficzne prowadzące do stałego wzrastania średniej długości życia, a tym samym do przedłużania się okresu starości i w konsekwencji do zwiększającej się liczby osób w podeszłym wieku. Badania wskazują, że liczba ludzi starszych w połowie XXI wieku wzrośnie do 370 milionów. Powoduje to, że opieka nad tą grupą pacjentów nabiera nowego znaczenia, zwłaszcza że większość z nich pragnie pozostawać pod opieką rodziny. To sprawia, że członkowie rodziny zaangażowani są w opiekę nad starszą osobą w środowisku domowym i poza nim. Potencjał rodziny rozumiany jako zdolność do świadczenia opieki starym, chorym osobom w ostatnich latach w Polsce systematycznie się zmniejsza. Skłonność Polaków do zagranicznych migracji zarobkowych, szczególnie kobiet, jest jedną z najwyższych w krajach OECD. Migracja członków rodzin spowodowała, że wsparcie dla starszej osoby może mieć różne formy. Zarówno w Australii, Wielkiej Brytanii, jak i Stanach Zjednoczonych przyjmuje się, że w zakres właściwej opieki musi wchodzić zaangażowanie wszystkich zainteresowanych stron. Taki pogląd zawarty jest w Karcie praw i obowiązków mieszkańca domu opieki oraz w Standardach opieki nad osobami starszymi wydanych przez australijski rząd. W polskiej ustawie o pomocy społecznej z 2004 r. nie istnieje precyzyjny zapis związany z zapewnieniem opieki ze względu na starość i samotność. Kontrowersyjny jest fakt, że władze Chin postanowiły karać członków rodzin za nieodwiedzanie starych ludzi.",
author="Kowalik, Grażyna",
pages="61--68",
doi="10.5114/ms.2014.42005",
url="http://dx.doi.org/10.5114/ms.2014.42005"
}