@Article{Jasinski2014,
journal="Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery",
issn="1731-5530",
volume="11",
number="4",
year="2014",
title="CARDIAC SURGERYDifferent techniques for aortic valve repair 
and the associated root reconstruction – prospective long-term follow-up of the first 100 patients",
abstract=" Wstęp:  Zaletą operacji naprawczych jest niemal idealny efekt hemodynamiczny i uniknięcie powikłań związanych ze sztuczną protezą. Wprowadzenie funkcjonalnej klasyfikacji niedomykalności zastawki aortalnej umożliwiło systematyczne i powtarzalne podejście do plastyk kompleksu zastawki aortalnej i opuszki aorty. Brak wyników odległych uniemożliwia szerokie rekomendacje napraw aortalnych.    Cel:  Prospektywna ocena plastyk zastawki aortalnej i opuszki aorty podczas 10-letniej obserwacji. Analizie poddano pierwszych 100 pacjentów operowanych w ciągu pierwszych 5 lat od wprowadzenia metody.   Materiał i metody:  W latach 2003–2013 operowano 225 pacjentów z istotną niedomykalnością zastawki aortalnej, u których zaplanowano i wykonano operacje naprawcze. Analizie poddano śmiertelność wczesną i odległą, częstość reoperacji oraz czynniki wpływające na występowanie tych zdarzeń. W celu otrzymania wyników w 105-miesięcznej obserwacji, prospektywnej analizie poddano pierwszych 100 pacjentów operowanych w latach 2003–2009, z indeksującym okresem obserwacji do 2012 r.   Wyniki:  Dane dla 225 operowanych: śmiertelność – 5 chorych (2,2%); śródoperacyjna konwersja do wymiany zastawki – 6 chorych (3 – naprawa zastawki dwupłatkowej, 1 – naprawa zastawki trójpłatkowej, 1 – remodelowanie, 1 – reimplantacja); reoperacja wczesna – 2 chorych (0,8%) (2 tygodnie po plastyce zastawki aortalnej). W analizie prospektywnej 100 chorych przeżycie wyniosło 93%, natomiast brak konieczności reoperacji – 91,3%. Czynnikami ryzyka dla przeżywalności były klasa NYHA i wymiana opuszki aorty, a dla reoperacji – zastawka dwupłatkowa i resekcja płatka.   Wnioski : Przedstawione pierwsze odległe wyniki kliniczne uzasadniają możliwość skutecznej operacji naprawczej kompleksu zastawki aortalnej i aorty u wybranych chorych pod warunkiem przeprowadzenia precyzyjnej oceny echokardiograficznej umożliwiającej wybór metody operacji oraz jej obiektywną kontrolę.",
author="Jasinski, Marek J.
and Gocol, Radosław
and Malinowski, Marcin
and Hudziak, Damian
and Duraj, Piotr
and Frackiewicz, Joanna
and Kargul, Tomasz
and Deja, Marek
and Woś, Stanisław",
pages="373--380",
doi="10.5114/kitp.2014.47335",
url="http://dx.doi.org/10.5114/kitp.2014.47335"
}