@Article{Raux2014,
journal="Archiwum Medycyny Sądowej i  Kryminologii/Archives of Forensic Medicine and Criminology",
issn="0324-8267",
year="2014",
title="Diagnostyka ofiar utonięcia przy użyciu pośmiertnej tomografii komputerowej – stan wiedzy",
abstract=" Cel pracy:  Najnowsze badania z użyciem pośmiertnej tomografii komputerowej (TK) sugerują, że metoda ta jest skuteczna w diagnozie ofiar utonięcia. W pracy podsumowano dane z literatury dotyczące efektywności diagnozowania za pomocą TK w tych przypadkach.    Materiał i metody:  Do przeglądu włączono badania opublikowane w latach 1999–2013, opatrzone słowami kluczowymi: „post-mortem CT scan”, „drowning and CT scan”, „near-drowning diagnosis” i „drowning diagnosis”.   Wyniki:  Uwzględniono tylko 11 publikacji, których wyniki umożliwiały przeprowadzenie komplementarnej analizy statystycznej. Wyznacznikiem diagnozy utonięcia jest obecność płynu i osadów w zatokach przynosowych. W przypadku ofiar utonięcia obecność płynów w zatokach wynosi 100% oraz 90% w tchawicy i oskrzelach. Powyższe wyniki zostają uzupełnione obecnością wysokiej specyficzności osadem w zatokach przynosowych, górnych drogach oddechowych i żołądku, których obecność wynosi 100%. Hemodylucja występuje w przypadku ofiar utonięcia (p < 0,001). Wyniki ujęte w przeglądzie oraz ich analiza pozwoliły opracować algorytm decyzyjny usprawniający diagnostykę utonięcia.",
author="Raux, Catherine
and Saval, Frédéric
and Rouge, Daniel
and Telmon, Norbert
and Dedouit, Fabrice",
pages="59--75",
doi="10.5114/amsik.2014.47744",
url="http://dx.doi.org/10.5114/amsik.2014.47744"
}