@Article{Panko2014,
journal="Medical Studies/Studia Medyczne",
issn="1899-1874",
volume="30",
number="4",
year="2014",
title="Diagnostyka, postępowanie terapeutyczne i skutki perforacji piersiowego odcinka przełyku",
abstract=" Wprowadzenie : Perforacja przełyku jest ciężkim stanem chorobowym, który często zagraża życiu pacjenta.   Cel pracy:  Przegląd skutków i trudności w postępowaniu terapeutycznym w przypadkach perforacji przełyku na podstawie doświadczeń zgromadzonych na oddziale torakochirurgii, z którego pochodzą autorzy, oraz danych pozyskanych z innych placówek szpitalnych.   Materiał i metody:  Przeprowadzono retrospektywną analizę postępowania terapeutycznego zastosowanego u 103 pacjentów (średnia wieku: 49,4 ±3,1 roku) w latach 1997–2011. Historyczną grupę kontrolną, w której zabieg chirurgiczny wykonano metodą otwartą (94 pacjentów), porównano z grupą pacjentów (9 przypadków), u których przeprowadzono zabieg wideotorakoskopowy bez resekcji w szpitalu autorów.   Wyniki : Analiza danych wykazała, że u 32 (31%) spośród wszystkich pacjentów przy pierwszym badaniu nie stwierdzono „uszkodzenia piersiowego odcinka przełyku”. Chociaż ponad 80% pacjentów zostało przyjętych do szpitala już pierwszego dnia, w 42 przypadkach (40,8%) zabieg chirurgiczny przeprowadzono dopiero po upływie 24 godzin (52,1 ±7,8). U 60% pacjentów z grupy kontrolnej przebieg pooperacyjny był powikłany, co skutkowało podwyższeniem (p < 0,05) wskaźnika śmiertelności (35,1%) i wydłużeniem czasu hospitalizacji (41,2 ±6,1 dnia) w stosunku do grupy pacjentów, u których zabieg przeprowadzono metodą wideotorakoskopową (śmiertelność pooperacyjna – 11,1%, czas hospitalizacji – 26,5 ±5,6 dnia).   Wnioski:  Perforacje przełyku są rzadkim stanem chorobowym. Ze względu na małą częstość występowania i często niespecyficzne objawy leczenie chirurgiczne jest wdrażane z opóźnieniem u ponad 40% pacjentów, co skutkuje zgonem u co trzeciego z nich. Zabiegi wideotorakoskopowe wykazują przewagę nad standardowymi zabiegami chirurgicznymi wykonywanymi metodą otwartą w leczeniu pacjentów z opóźnioną perforacją oraz ciężką reakcją zapalną.",
author="Panko, Siarhei
and Karpitski, Aliaksandr
and Shestjuk, Andrej
and Zhurbenko, Gennadij
and Boufalik, Rostislaw
and Vakulich, Denis
and Ignatjuk, Alaksandr",
pages="234--240",
doi="10.5114/ms.2014.47921",
url="http://dx.doi.org/10.5114/ms.2014.47921"
}