@Article{Rorat2015,
journal="Archiwum Medycyny Sądowej i  Kryminologii/Archives of Forensic Medicine and Criminology",
issn="0324-8267",
year="2015",
title="Diagnostyka pośmiertna w przypadkach sepsy. Część II. Badania biochemiczne i morfologiczne",
abstract="Współczesna pośmiertna diagnostyka sepsy pozwala na uzyskanie wielu przydatnych z punktu widzenia medycyny sądowej dowodów weryfikujących przyczynę zgonu. Liczne doniesienia wskazują na przydatność oznaczeń wskaźników stanu zapalnego stosowanych w medycynie klinicznej, głównie białka C-reaktywnego i prokalcytoniny. Podczas sądowo-lekarskiej sekcji zwłok niezbędne staje się wnikliwe poszukiwanie objawów chorobowych i ognisk zapalnych podczas oględzin zewnętrznych i wewnętrznych. Mimo że brak jest patognomonicznych dla sepsy zmian w badaniu histopatologicznym, stanowi ono nieodzowny element diagnostyki pośmiertnej. Interpretacja uzyskanych danych i ustalenie przyczyny zgonu wymaga jednoczesnej oceny okoliczności śmierci, objawów klinicznych, wyników badań mikrobiologicznych, badań biochemicznych, ustaleń sekcyjnych i wyników badań histopatologicznych.",
author="Rorat, Marta
and Jurek, Tomasz
and Simon, Krzysztof",
pages="55--66",
doi="10.5114/amsik.2015.51607",
url="http://dx.doi.org/10.5114/amsik.2015.51607"
}