@Article{Kuśmierczyk2015,
journal="Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery",
issn="1731-5530",
volume="12",
number="3",
year="2015",
title="Pulsatile-flow mechanical circulatory support (MCS) as a bridge to transplantation or recovery. Single-centre experience with the POLCAS system in 2014",
abstract=" Wstęp : Mechaniczne wspomaganie krążenia ( mechanical circulatory support  – MCS) to uznana metoda leczenia pacjentów ze schyłkową, przewlekłą lub ostrą niewydolnością serca. W Klinice Kardiochirurgii i Transplantologii od 15 lat używany jest system o przepływie pulsacyjnym POLCAS, w ostatnich latach coraz częściej zastępowany mechanicznym wspomaganiem krążenia o przepływie ciągłym II i III generacji (HeartMateII, HeartWare). Omawiany typ MCS obarczony jest znacznym ryzykiem powikłań i budzi coraz więcej kontrowersji wśród lekarzy. W pracy przedstawiono i oceniono wyniki leczenia systemem POLCAS w Instytucie Kardiologii w 2014 r.   Materiał i metody : Od stycznia do grudnia 2014 r. w Instytucie Kardiologii system POLCAS implantowano 12 chorym w wieku od 16 do 63 lat (42 ± 17 lat). U wszystkich chorych obserwowano rozpoczynający się bądź pełnoobjawowy wstrząs kardiogenny. Czworo z analizowanych chorych (33%) wymagało wcześniejszego wspomagania układu krążenia innymi urządzeniami, IABP (n = 2) lub ECMO (n = 2). W przypadku 3 pacjentów odnotowano przynajmniej jeden epizod nagłego zatrzymania krążenia, u 3 wystąpiły inne poważne zaburzenia rytmu mające wpływ na przyspieszenie decyzji o implantacji MCS. Prezentowane dane zostały retrospektywnie uzyskane z systemu informatycznego CliniNet Instytutu Kardiologii. Do analizy badanej populacji użyto arkusza kalkulacyjnego OpenOffice Calc.   Wyniki : Średni czas pozostawania na wspomaganiu układu krążenia wyniósł 41 ± 25 dni (od 15 do 91 dni). Przeżycie do czasu transplantacji bądź wyszczepienia MCS wyniosło 91,67%. Podczas terapii najczęściej obserwowano następujące powikłania: tamponadę lub krwawienia wymagające interwencji – 25% (n = 3), niewydolność nerek wymagającą dializoterapii – 25% (n = 3), udar niedokrwienny ośrodkowego układu nerwowego związany z MCS – 16,6% (n = 2), bakteriemię – 16,6% (n = 2), infekcję rany 8% (n = 1). Nie zanotowano awarii urządzenia. U pacjentów po planowym zakończeniu terapii MCS wczesne przeżycie, definiowane jako wypis do domu, wyniosło 63,6% (n = 7).   Wnioski : System wspomagania serca POLCAS jest skutecznym sposobem leczenia jako pomost do transplantacji ( bridge to transplantation ) bądź regeneracji serca ( bridge to recovery ) u pacjentów z zaawansowaną niewydolnością krążenia. Wczesne przeżycie po zakończeniu terapii pozostaje na satysfakcjonującym poziomie. Głównym problemem pozostaje duża liczba powikłań związanych z terapią.",
author="Kuśmierczyk, Mariusz
and Kuć, Mateusz
and Szymański, Jarosław
and Juraszek, Andrzej
and Kołsut, Piotr
and Kuśmierski, Krzysztof
and Zieliński, Tomasz
and Sobieszczańska-Małek, Małgorzata
and Sitkowska-Rysiak, Ewa",
pages="228--232",
doi="10.5114/kitp.2015.54458",
url="http://dx.doi.org/10.5114/kitp.2015.54458"
}