@Article{Zydek2004,
journal="Menopause Review/Przegląd Menopauzalny",
issn="1643-8876",
volume="3",
number="5",
year="2004",
title="Rola badania urodynamicznego w diagnostyce nietrzymania moczu u kobiet",
abstract="Nietrzymanie moczu jest problemem powszechnie występującym u kobiet, z którym spotykają się lekarze różnych specjalności. Wiele trudności sprawia diagnostyka różnicowa poszczególnych rodzajów nietrzymania moczu. Celem naszej pracy była ocena roli i wartości badania urodynamicznego w diagnostyce nietrzymania moczu u kobiet. Analizie retrospektywnej poddano dane z historii chorób 130 pacjentek, które w okresie między styczniem 2003 r. a marcem 2004 r. miały wykonane badanie urodynamiczne w Klinice Urologii i Rehabilitacji Urologicznej w Łodzi. Rozpoznanie typu nietrzymania moczu u każdej pacjentki ustalano na podstawie analizy danych uzyskanych z wywiadu, karty mikcyjnej, badania przedmiotowego (obejmującego badanie urologiczne i ginekologiczne, badanie neurologiczne przeprowadzano przy podejrzeniu neurogennego tła nietrzymania moczu) oraz badania urodynamicznego. Badanie urodynamiczne wykonano aparatem Merkur 4000 firmy WIEST. Stwierdzono, że częstość występowania wysiłkowego nietrzymania moczu (SUI) w tej grupie wynosiła 73,8%, nietrzymania moczu o typie parcia naglącego (UUI) \– 5,7%. Mieszaną postać nieotrzymania moczu (MUI) rozpoznano u 20,5% kobiet. Ponadto wykazano istnienie istotnych różnic parametrów mierzonych przy pomocy tego badania między kobietami z SUI a kobietami z UUI.  I tak u kobiet z UUI pęcherz moczowy charakteryzował się nadreaktywnością, a wartości wyrażone w mililitrach dla uczucia pierwszego parcia na mocz, silnej potrzeby oddania moczu i maksymalnej pojemności cystometrycznej były znamiennie niższe niż w grupie kobiet z SUI. Wartości ciśnienia wypieracza na szczycie wypełnienia pęcherza były najniższe wśród kobiet z SUI, a najwyższe w UUI. Różnice dotyczyły także danych uroflowmetrycznych, gdzie wykazano zmniejszenie objętości mikcyjnej oraz maksymalnego tempa przepływu u kobiet z UUI w porównaniu do pacjentek z SUI. Wykazano, że badanie urodynamiczne jest najbardziej obiektywną formą diagnostyki zaburzeń dróg moczowych, pozwalającą precyzyjnie ustalić rodzaj nietrzymania moczu oraz stopień jego nasilenia. Badanie to powinno być wykonane zawsze w przypadku niepowodzenia leczenia zachowawczego oraz przed planowanym leczeniem zabiegowym.",
author="Zydek, Cezary
and Łowicki, Roman",
pages="36--42",
url="https://www.termedia.pl/The-role-of-urodynamic-study-in-the-diagnostic-of-urinary-incontinence-in-women,4,2638,1,1.html"
}