@Article{Dawicka2016,
journal="Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny",
issn="0033-2526",
volume="103",
number="1",
year="2016",
title="Omalizumab w leczeniu pokrzywki przewlekłej spontanicznej – przegląd piśmiennictwa oraz doświadczenia własne",
abstract="Pokrzywka przewlekła charakteryzuje się występowaniem bąbli pokrzywkowych i/lub obrzęku naczynioruchowego w ciągu przynajmniej 6 tygodni. Według obecnych wytycznych, jeżeli terapia lekami przeciwhistaminowymi anty-H1 II generacji w czterokrotnych zalecanych dawkach jest nieskuteczna, zaleca się dołączenie do leków przeciwhistaminowych omalizumabu, cyklosporyny A lub montelukastu. Niniejsza praca przedstawia przegląd piśmiennictwa oraz doświadczenia własne w zakresie możliwości zastosowania omalizumabu u dwóch pacjentek z rozpoznaniem pokrzywki przewlekłej spontanicznej. U obu chorych zastosowano rozmaite metody terapeutyczne, w tym leki przeciwhistaminowe anty-H1 w zalecanych przez europejskie wytyczne dużych dawkach (czterokrotnie większych od dawki podstawowej), glikokortykosteroidy doustne, montelukast oraz metotreksat, nie osiągnięto jednak zadowalającej kontroli objawów. Podczas leczenia omalizumabem u obu pacjentek udało się osiągnąć zdecydowaną poprawę stanu klinicznego, a mianowicie redukcję w  Skali średniego nasilenia objawów pokrzywki w ciągu 7 dni  (UAS7) – u pierwszej chorej z 34 do 11,8 pkt, a u drugiej z 41 do 5,76 pkt.",
author="Dawicka, Joanna
and Wilkowska, Aleksandra
and Grubska-Suchanek, Elżbieta
and Nowicki, Roman",
pages="64--70",
doi="10.5114/dr.2016.57747",
url="http://dx.doi.org/10.5114/dr.2016.57747"
}