@Article{Arasiewicz2016,
journal="Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny",
issn="0033-2526",
volume="103",
number="2",
year="2016",
title="Patologie skóry i jej przydatków w schorzeniach endokrynologicznych",
abstract="Zaburzeniom endokrynologicznym często towarzyszy szeroki zakres zmian skórnych. W nadczynności tarczycy obserwujemy utratę włosów, obrzęk przedgoleniowy i odwarstwienie płytki paznokciowej lub – jak w przypadku niedoboru hormonów – uogólniony obrzęk śluzowaty skóry, która staje się zimna i blada. Pierwotna nadczynność przytarczyc objawia się świądem, obecnością przewlekłej pokrzywki lub odkładaniem bezpostaciowych soli wapnia. W niedoczynności przytarczyc skóra jest sucha, natomiast paznokcie są bardzo kruche. Zmiany skórne w cukrzycy obejmują między innymi obumieranie tłuszczowate, ziarniniaka obrączkowatego, obrzęk cukrzycowy twardzinopodobny oraz rogowacenie ciemne. Nadczynność przysadki często objawia się jako akromegalia z przerostem tkanek miękkich, pogrubieniem rysów twarzy oraz nadmiernym owłosieniem. Skóra w początkowym okresie niedoczynności przysadki sprawia wrażenie obrzękniętej, jest bladożółta i tłusta, a w miarę progresji zaburzeń staje się alabastrowa i sucha. Charakterystyczne cechy zespołu Cushinga to centralna otyłość, księżycowata twarz, bawoli kark oraz rozstępy. W chorobie Addisona obserwujemy przebarwienia. Hiperandrogenizm u kobiet powoduje trądzik, hirsutyzm oraz wirylizację.",
author="Arasiewicz, Hubert
and Zbiciak-Nylec, Martyna
and Brzezińska-Wcisło, Ligia",
pages="143--152",
doi="10.5114/dr.2016.59137",
url="http://dx.doi.org/10.5114/dr.2016.59137"
}