@Article{Rogala2015,
journal="Family Medicine \& Primary Care Review",
issn="1734-3402",
volume="17",
number="1",
year="2015",
title="Postępowanie w subklinicznej niedoczynności tarczycy u dorosłych",
abstract="Subkliniczna niedoczynność tarczycy ( subclinical hypothyroidism  – SCH) to stan, w którym prawidłowym stężeniom fT3 i fT4 w surowicy towarzyszy umiarkowanie podwyższone stężenie tyreotropiny (TS H) oraz brak objawów klinicznych, lub też pojawiają się niektóre, zwykle słabo nasilone objawy hipotyreozy. SCH występuje u 4–10% osób w zależności  od płci, wieku i badanej populacji. Po stwierdzeniu podwyższonego stężenia TS H należy zbadać stężenie wolnych hormonów tarczycy, a następnie po 2–3 miesiącach powtórzyć oznaczenia TS H i fT4, najlepiej jednocześnie razem z przeciwciałami przeciw peroksydazie tarczycowej (anty-TPO ). Trwają dyskusje wśród ekspertów, czy SCH zwiększa ryzyko chorób sercowo- -naczyniowych oraz kiedy wymaga ona leczenia. Korzyści z substytucji hormonalnej wydają się odnosić szczególnie do osób poniżej 65 r.ż., zwłaszcza z objawami klinicznymi sugerującymi hipotyreozę lub z TS H powyżej 10 mIU /l, a także pacjenci po przebytej hemistrumektomii lub z podwyższonym stężeniem przeciwciał anty-TPO . W leczeniu SCH podaje się L-tyroksynę (LT 4), zaczynając od najmniejszych dawek, stopniowo je zwiększając i uważnie monitorując przebieg terapii. Celem leczenia jest zmniejszenie objawów klinicznych oraz utrzymanie stężenia TS H w dolnej połowie wartości referencyjnych. U osób starszych postępowanie jest indywidualnie, należy ostrożnie rozważyć wskazania, przeciwwskazania i możliwe korzyści terapii oraz ściśle ją kontrolować. Leczenie należy monitorować badając stan kliniczny oraz stężenie TSH co najmniej raz w roku.",
author="Rogala, Natalia
and Zdrojowy-Wełna, Aleksandra
and Zatońska, Katarzyna
and Bednarek-Tupikowska, Grażyna",
pages="55--59",
url="https://www.termedia.pl/Management-of-subclinical-hypothyroidism-in-adults,95,27355,1,1.html"
}