@Article{Kaczmarska-Turek2016,
journal="Family Medicine \& Primary Care Review",
issn="1734-3402",
volume="18",
number="2",
year="2016",
title="Pułapki w diagnostyce zespołu rakowiaka",
abstract=" Wstęp . Zespół rakowiaka ( carcinoid syndrome  – CS ) występuje najczęściej w przebiegu nowotworów neuroendokrynnych ( neuroendocrine neoplasms  – NEN ) przewodu pokarmowego z ogniskiem pierwotnym w jelicie cienkim. Do głównych objawów należą luźne wypróżnienia, nudności, bóle brzucha, zaczerwienienia twarzy, teleangiektazje, skurcz oskrzeli i wzmożona potliwość. Rozpoznanie zespołu rakowiaka jest najczęściej opóźnione.   Cel prac y. Charakterystyka pacjentów z zespołem rakowiaka i ustalenie podstawowego narzędzia diagnostycznego.   Materiał i metody . Do badania włączono 26 pacjentów przyjętych do Kliniki z powodu objawów zespołu rakowiaka. Diagnostyka CS obejmowała ocenę kliniczną oraz badania dodatkowe (stężenie kwasu 5-hydroksyindolooctowego). Diagnostyka nowotworu neuroendokrynnego obejmowała badania laboratoryjne oraz obrazowe (USG , TK , 68Ga-DOTA TATE PET /CT ) oraz badanie histopatologiczne. CS w przebiegu NEN został stwierdzony u 16 pacjentów (NEN –CS ).   Wyniki . Najczęściej zgłaszanymi objawami w grupie badanych non-NEN były: wzmożona potliwość, zaczerwienienia twarzy oraz biegunki. Stężenie CgA było podwyższone (40%; n = 4) w tej grupie. Nie stwierdzono podwyższenia stężenia kwasu 5-hydroksyindolooctowego i zmian ogniskowych w wątrobie. W grupie NEN –CS najczęściej zgłaszane objawy to odpowiednio: zaczerwienienia twarzy (93,7%; n = 15), biegunki (87,5%; n = 14), bóle brzucha i teleangiektazje (81,2%; n = 13). Podwyższone stężenia CgA i 5-HIAA stwierdzono odpowiednio u 87,5% (n = 14) oraz 81,2% (n = 13). USG oraz TK wykazały zmiany ogniskowe w wątrobie u wszystkich chorych w tej grupie. Średni czas trwania objawów do rozpoznania NEN wynosił 28,6 miesięcy.   Wnioski . Współwystępowanie objawów zespołu rakowiaka oraz wykonanie jednego z dostępnych badań obrazowych jamy brzusznej (USG lub TK ) może być pomocne w ustaleniu rozpoznania wstępnego i przekazaniu chorego do ośrodków specjalistycznych w celu dalszej diagnostyki i leczenia NEN.",
author="Kaczmarska-Turek, Dorota
and Pryć, Magdalena
and Kuś, Aleksander
and Klukowski, Mateusz
and Radziszewski, Mikołaj
and Staszewska-Skurczyńska, Marzanna
and Jańczyk, Aneta
and Dźwiarek, Katarzyna
and Bednarczuk, Tomasz",
pages="109--113",
doi="10.5114/fmpcr/58996",
url="http://dx.doi.org/10.5114/fmpcr/58996"
}