@Article{Pukajło-Marczyk2016,
journal="Family Medicine \& Primary Care Review",
issn="1734-3402",
volume="18",
number="2",
year="2016",
title="Rola IL-13 w patogenezie idiopatycznego zespołu nerczycowego (IZN) u dzieci",
abstract=" Wstęp.   Pomimo wielu badań patogeneza IZN pozostaje nadal nie do końca wyjaśniona. Wśród wielu czynników bierze się pod uwagę Th2-pochodną cytokinę IL -13.   Cel pracy.   Ocena stężenia IL -13 w surowicy i moczu dzieci z IZN jako czynnika patogenetycznego oraz markera przebiegu choroby.   Materiał i metody . Zbadano 51 dzieci z IZN oraz 18 dzieci zdrowych. Pacjentów podzielono na grupy w zależności od liczby nawrotów choroby, stosowanego leczenia i podłoża morfologicznego. Stężenie IL -13 w surowicy i w moczu oznaczano metodą ELIS A, jednorazowo u dzieci zdrowych, dwukrotnie u chorych – w ostrej fazie choroby i w remisji.   Wyniki . Stwierdzono istotny wzrost IL -13 w surowicy i moczu chorych w ostrym okresie choroby, w porównaniu do dzieci zdrowych. W remisji ulegał on znaczącemu obniżeniu, ale nadal pozostawał istotnie wyższy niż w grupie kontrolnej. Niezależnie od fazy choroby wydalanie IL -13 z moczem pacjentów z pierwszym rzutem IZN było znacząco niższe niż u dzieci z nawrotami oraz wymagających leczenia immunosupresyjnego. Stężenie IL -13 w surowicy nie różnicowało tych grup. We wszystkich postaciach morfologicznych IZN wartości IL -13 w surowicy i moczu były podobne.   Wnioski . Wzrost stężenia IL -13 w surowicy i moczu dzieci z IZN w ostrym okresie choroby oraz znaczący spadek w remisji przemawiają za jej istotną rolą patogenetyczną. Wyższe stężenie IL -13 w moczu pacjentów z nawrotami IZN oraz wymagających leczenia immunosupresyjnego sugeruje przydatność tego parametru jako wskaźnika rokowniczego. IL -13 w surowicy i moczu nie pozwala na różnicowanie podłoża morfologicznego IZN.",
author="Pukajło-Marczyk, Agnieszka
and Zwolińska, Danuta",
pages="149--154",
doi="10.5114/fmpcr/42427",
url="http://dx.doi.org/10.5114/fmpcr/42427"
}