@Article{Urbanowicz2016,
journal="Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery",
issn="1731-5530",
volume="13",
number="2",
year="2016",
title="Invasive aspergillosis successfully treated by combined antifungal therapy and immunosuppressive monotherapy two months following heart transplantation",
abstract="Grzybica kropidlakowa płuc, zwykle wywołana przez grzyby z rodzaju Aspergillus, stanowi najczęstszą postać inwazyjnej grzybicy układu oddechowego po operacji transplantacji serca. Zakażenie płuc tym patogenem, nierozpoznane we wczesnym stadium lub nieskutecznie leczone, wiąże się z ryzykiem wystąpienia powikłań śmiertelnych. Przedstawiamy przypadek 61-letniego chorego z rozpoznaniem aspergillozy płuc w ciągu 2 miesięcy od zabiegu ortotopowego przeszczepu serca. Pacjenta poddano operacji z powodu niewydolności krążenia wtórnej do kardiomiopatii przerostowej. Chory został przyjęty w trybie pilnym, początkowo, na oddział kardiologii, w 69. dniu po procedurze podstawowej, z objawami duszności i kaszlu trwającego od 5 dni. Towarzyszyły mu ból w klatce, zasinienie powłok skórnych, zaburzenia świadomości i temperatura ciała 39°C. Stan chorego uległ stopniowemu pogorszeniu w czasie kolejnych 2 dni. Wynik wykonanego badania mikrobiologicznego uzyskanego podczas bronchoskopii drzewa oskrzelowego potwierdził obecność strzępek grzyba, a stężenie galaktomannanu oszacowano na poziomie wartości 12,162. Podczas hospitalizacji obserwowano wzrost poziomu białka C-reaktywnego w surowicy do 273 mg/l oraz spadek stopnia saturacji krwi do 85%. Pacjent został przyjęty na oddział intensywnej terapii oraz wymagał wentylacji mechanicznej. W badaniu tomografii komputerowej klatki piersiowej rozpoznano masywne zagęszczenia miąższu płucnego. Rozpoczęto terapię przeciwgrzybiczą skojarzoną z 200 mg/dobę worikonazolu oraz 50 mg/dobę kaspofunginy. Terapię za pomocą kaspofunginy kontynuowano przez okres 23 dni, a worikonazolu przez 9 miesięcy, obejmujący 62 dni terapii parenteralnej. W trakcie leczenia indeks galaktomannanu zmniejszył się z wartości 12,1 do 0,33 (na końcu terapii kaspofunginą), a następnie do 0,23 (koniec podań dożylnych worikonazolu). Immunoterapia chorego podczas hospitalizacji została ograniczona do monoterapii inhibitorem kalcyneuryny (takrolimus). Kontrolne badanie tomografii komputerowej wykonane po zakończeniu terapii potwierdziło skuteczność podwójnej terapii przeciwgrzybiczej z resztkowymi obszarami zbliznowacenia.",
author="Urbanowicz, Tomasz
and Żabicki, Bartłomiej
and Baszyńska-Wachowiak, Hanna
and Straburzyńska-Migaj, Ewa
and Juszkat, Robert
and Grajek, Stefan
and Jemielity, Marek",
pages="164--168",
doi="10.5114/kitp.2016.61057",
url="http://dx.doi.org/10.5114/kitp.2016.61057"
}