@Article{Skowronek2016,
journal="Archiwum Medycyny Sądowej i  Kryminologii/Archives of Forensic Medicine and Criminology",
issn="0324-8267",
year="2016",
title="Pourazowy podstawny krwotok podpajęczynówkowy czy pęknięcie tętniaka u 16-latka? – analiza przypadku",
abstract="Pourazowe krwotoki podpajęczynówkowe zlokalizowane na podstawie mózgu (TBSAH) stanowią zaledwie 1,8% wszystkich przypadków rozpoznawanych przysekcyjnie krwotoków podpajęczynówkowych. W niniejszej pracy zaprezentowano tego rodzaju incydent ujawniony w czasie bieżącej praktyki autorów. Szesnastolatek miał zostać pobity przez grupę osób. Nagle stracił przytomność i upadł po otrzymaniu ciosu w szyję. Niezwłocznie rozpoczęto resuscytację, jednak nastolatek zmarł na miejscu zdarzenia. Podczas oględzin zewnętrznych nie odnotowano istotnych obrażeń. Sekcja zwłok uwidoczniła intensywne podbiegnięcie krwawe prawego mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego. W jamie czaszki stwierdzono rozległy krwotok podpajęczynówkowy, zlokalizowany głównie na podstawie mózgowia w obszarze tylnego dołu czaszkowego, obejmujący struktury podnamiotowe. Podczas preparatyki naczyń krwionoś­nych podstawy mózgowia zauważono drobną zmianę o cechach morfologicznych nasuwających podejrzenie uszkodzonego naczynia lub tętniaka, lub malformacji naczyniowej w okolicy rozwidlenia tętnicy podstawnej na tętnice tylne mózgu, którą zabezpieczono do badania histopatologicznego, a następnie poddano szczegółowej ocenie mikroskopowej z wykorzystaniem barwień specjalnych. Badania mikroskopowe wykazały zażyciowe uszkodzenie ściany tętnicy podstawnej z masywnym krwotokiem, bez obecności patologii w ogólnej budowie histologicznej. Z medyczno-sądowego punktu widzenia do określenia urazowego podłoża krwotoku konieczne jest zbieżne wystąpienie następujących przesłanek: przebyty uraz, pośmiertne stwierdzenie obrażeń zgodnych z czasem urazu, zaistnienie związku czasowego między urazem a śmiercią, wykładniki morfologiczne uszkodzenia naczynia mózgowego oraz brak wcześniejszych malformacji naczyniowych. W tym celu z powodzeniem można wykorzystać barwienia preparatów mikroskopowych metodami: Verhoeff-van Giesona, Massona, Turnbulla i Gomoriego.",
author="Skowronek, Rafał
and Kobek, Mariusz
and Jankowski, Zbigniew
and Zielińska-Pająk, Ewa
and Pałasz, Artur
and Pilch-Kowalczyk, Joanna
and Kwarta, Rafał
and Rygol, Krystian
and Szczepański, Michał
and Chowaniec, Czesław",
pages="32--40",
doi="10.5114/amsik.2016.62333",
url="http://dx.doi.org/10.5114/amsik.2016.62333"
}