@Article{Rzepecki2004,
journal="Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia",
issn="1428-2526",
volume="8",
number="10",
year="2004",
title="Zastosowanie ifosfamidu w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca",
abstract="Pierwotny rak płuca należy do grupy najczęściej występujących w Polsce nowotworów. Wyróżnia się 4 podstawowe typy histologiczne raka płuca: rak płaskonabłonkowy, rak drobnokomórkowy, rak gruczołowy i rak wielkokomórkowy. Ze względu na cechy kliniczne raki płuca dzieli się na niedrobnokomórkowe (NSCLC) i drobnokomórkowe. Zasadniczą rolę w terapii NSCLC pełni leczenie chirurgiczne. Wykonanie radykalnego zabiegu chirurgicznego jest możliwe tylko we wczesnych, tj. I i II stopniu zaawansowania wg AJCC. W Polsce do grupy tej należy tylko ok. 10 proc. nowo rozpoznawanych przypadków NSCLC. Przez wiele lat rak niedrobnokomórkowy płuca był uznawany za nowotwór prawie całkowicie niewrażliwy na cytostatyki. Obecnie znanych jest kilkanaście leków wykazujących aktywność w tej jednostce chorobowej. Należą do nich: cisplatyna, ifosfamid, mitomycyna C, winoreblina, taksany oraz gemcytabina. Celem leczenia chemicznego stosowanego u chorych z NSCLC jest zmniejszenie masy nowotworu i umożliwienie wykonania terapeutycznego zabiegu chirurgicznego (stopień III) lub wydłużenie czasu przeżycia i poprawa jego komfortu (stopień IV). Wyniki metaanalizy wskazują na fakt, że chemioterapia paliatywna przedłuża życie w porównaniu z grupą chorych leczonych tylko objawowo, korzyść ta, pomimo statystycznej znamienności, nie jest duża i wynosi ok. 6\–10 tyg. Ifosfamid wykazuje aktywność w monoterapii (tylko krótkotrwałe remisje) i wchodzi w skład programów wielolekowych, stosowanych w chemioterapii neoadjuwantowej oraz paliatywnej, podawanej w IV stopniu zaawansowania.",
author="Rzepecki, Piotr
and Sarosiek, Tomasz
and Szczylik, Cezary",
pages="505--508",
url="https://www.termedia.pl/Ifosfamide-in-the-treatment-of-non-small-cell-lung-cancer,3,2861,1,1.html"
}