@Article{Szczylik2004,
journal="Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia",
issn="1428-2526",
volume="8",
number="10",
year="2004",
title="Zastosowanie ifosfamidu w leczeniu chłoniaków u dzieci",
abstract="Obok ostrej białaczki limfoblastycznej i pierwotnych guzów mózgu, chłoniaki stanowią najczęstszą grupę nowotworów u dzieci. Prawie wszystkie z nich charakteryzują się agresywnym i bardzo agresywnym przebiegiem. W przeciwieństwie do dorosłych, u dzieci dominują postacie pozawęzłowe, ze szczególnie częstymi lokalizacjami w jamie brzusznej czy śródpiersiu. Z uwagi na kinetykę procesu nowotworowego leczenie powinno być włączone tak szybko, jak tylko pozwala na to proces diagnostyczny i stan chorego dziecka. Pomimo olbrzymiego postępu, jaki dokonał się w diagnostyce i leczeniu chłoniaków u ok. 20\–30 proc. dzieci choroba ma charakter nawrotowy bądź nie reaguje na leczenie pierwszego rzutu. Rokowanie w tej grupie pacjentów jest złe. Stąd też stałe poszukiwania nowych leków i modeli leczenia w u tych chorych. Już od ponad 23 lat w onkologii dziecięcej jest stosowany ifosfamid. Ma ustabilizowaną pozycję w terapii mięsaków tkanek miękkich. Wielu autorów podkreśla jego wysoką skuteczność w połączeniu z wepezydem i cytarabiną w leczeniu chłoniaków u dzieci. Niestety, jest to lek toksyczny, zaburzenia odporności oraz przejściowe zahamowanie funkcji szpiku kostnego wymagające stosowania czynników wzrostu, a ponadto krwotoczne zapalenie pęcherza należą do głównych powikłań. Należy pamiętać również o jego nefro- i neurotoksyczności, zwłaszcza po przekroczeniu określonej wartości dawki jednorazowej lub sumacyjnej.",
author="Szczylik, Cezary
and Rzepecki, Piotr
and Sarosiek, Tomasz",
pages="509--513",
url="https://www.termedia.pl/Ifosfamide-in-the-treatment-of-childhood-lymphomas,3,2862,1,1.html"
}