@Article{Knapik2016,
journal="Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery",
issn="1731-5530",
volume="13",
number="4",
year="2016",
title="Utility of serum concentration of protein S100 at admission to the medical intensive care unit in prediction of permanent neurological injury",
abstract=" Wstęp : Przyjęcie na oddział intensywnej opieki (OIT) bywa poprzedzone wydarzeniami, które mogą prowadzić do trwałych ubytków neurologicznych. Ocena stężenia białka S100 w osoczu może być klinicznie użyteczna w przewidywaniu, jaki będzie stan neurologiczny pacjenta po nagłym zatrzymaniu krążenia (NZK). Nie wiadomo, czy wyniki te można odnieść do szerszej grupy chorych przyjmowanych na OIT.    Cel : Ocena przydatności stężenia białka S100 w osoczu w predykcji zgonu, trwałego uszkodzenia neurologicznego lub niekorzystnego efektu leczenia przy przyjęciu na OIT.   Materiał i metody : Stężenie białka S100 w osoczu zbadano u 102 chorych przy przyjęciu na OIT, niezależnie od ich stanu neurologicznego i przyczyny przyjęcia. Większość chorych była przyjęta na OIT ze schorzeniami kardiologicznymi, z wyłączeniem chorych po urazach. Pacjentów przypisano do trzech grup, w których możliwe były następujące wyniki leczenia: trwałe uszkodzenie neurologiczne lub powrót świadomości, „niekorzystny wynik leczenia” (definiowany jako zgon lub przeżycie z trwałym uszkodzeniem neurologicznym) lub „korzystny wynik leczenia” oraz zgon lub przeżycie.   Wyniki:   Stężenie białka S100 w osoczu w momencie przyjęcia na OIT ułatwiało identyfikację pacjentów, u których później wystąpiło trwałe uszkodzenie neurologiczne lub którzy odzyskali świadomość (p < 0,0001). U wszystkich pacjentów ze stężeniem białka S100 przewyższającym 0,532 µg/l przy przyjęciu na OIT wystąpiły trwałe uszkodzenie neurologiczne albo niekorzystny wynik leczenia. Czułość oznaczenia stężenia białka S100, przy przyjęciu wartości 0,532 µg/l jako punktu odcięcia, była niska i wynosiła odpowiednio 48% i 40%.   Wnioski : Stężenia białka S100 w osoczu przekraczające 0,532 µg/l oceniane przy przyjęciu na OIT wykazują się wysoką specyficznością, ale niewielką czułością w przewidywaniu zarówno trwałego uszkodzenia neurologicznego, jak i nieko­rzystnego wyniku leczenia w heterogennej grupie pacjentów przyjmowanych na OIT.",
author="Knapik, Piotr
and Knapik, Małgorzata
and Partyka, Robert
and Broll, Iwona
and Cieśla, Daniel
and Wawrzyńczyk, Maciej
and Kokocińska, Danuta
and Jałowiecki, Przemysław",
pages="347--352",
doi="10.5114/kitp.2016.64879",
url="http://dx.doi.org/10.5114/kitp.2016.64879"
}