@Article{Rakowska2017,
journal="Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny",
issn="0033-2526",
volume="104",
number="1",
year="2017",
title="Dwa różne wzory trichoskopowe okolicy czołowej u pacjentek z łysieniem czołowym bliznowaciejącym i klinicznymi objawami łysienia androgenowego",
abstract=" Wprowadzenie . Łysienie czołowe bliznowaciejące jest pierwotnym, limfocytarnym łysieniem bliznowaciejącym, w którym dochodzi do przesuwania się linii czołowo-skroniowej owłosienia ku tyłowi. U dużego odsetka pacjentek z rozpoznanym łysieniem czołowym bliznowaciejącym występuje także przerzedzenie włosów w okolicy czołowej, przypominające klinicznie łysienie androgenowe.   Cel pracy . Ustalenie trichoskopowego wzoru łysienia w okolicy androgenozależnej u pacjentek z rozpoznanym łysieniem czołowym bliznowaciejącym.   Materiał i metodyka . Do retrospektywnej analizy (oceny obrazów trichoskopowych) włączono 31 kobiet z łysieniem czołowym bliznowaciejącym i 36 kobiet z łysieniem androgenowym.   Wyniki . Ustalono dwa różne wzory trichoskopowe. U 68% (21/31) pacjentek stwierdzono wzór rozlanego łysienia bliznowaciejącego charakteryzującego się nieregularnym rozkładem jednostek włosowych, małymi obszarami pozbawionymi jednostek włosowych, brakiem trichoskopowych objawów miniaturyzacji mieszków włosowych, zmniejszonym odsetkiem jednostek włosowych z trzema łodygami, zwiększonym odsetkiem jednostek włosowych z jedną łodygą oraz obecnością okołomieszkowego złuszczania. U 32% (10/31) pacjentek wykazano wzór łysienia androgenowego, który charakteryzował się obecnością powyżej 10% włosów meszkowych, heterogenicznością grubości łodyg włosów (> 20%), obecnością żółtych kropek, zwiększonym odsetkiem jednostek włosowych z jedną łodygą oraz zmniejszonym odsetkiem jednostek włosowych z trzema łodygami.   Wnioski . W badaniu trichoskopowym okolicy androgenozależnej u pacjentek z rozpoznanym łysieniem czołowym bliznowaciejącym oraz przerzedzeniem włosów w okolicy czołowej stwierdzono dwa różne wzory trichoskopowe: wzór rozlanego łysienia bliznowaciejącego (występujący częściej) oraz wzór łysienia androgenowego. Przedstawione  wyniki mogą w przyszłości znaleźć zastosowanie w ocenie rokowania i optymalizacji leczenia łysienia czołowego bliznowaciejącego.",
author="Rakowska, Adriana
and Waśkiel, Anna
and Sikora, Mariusz
and Olszewska, Małgorzata
and Rudnicka, Lidia",
pages="9--15",
doi="10.5114/dr.2017.66217",
url="http://dx.doi.org/10.5114/dr.2017.66217"
}