@Article{Kołota2017,
journal="Alcoholism and Drug Addiction/Alkoholizm i Narkomania",
issn="0867-4361",
volume="30",
number="2",
year="2017",
title="Możliwość zastosowania ekstraktu sylimaryny w alkoholowej chorobie wątroby – przegląd literatury",
abstract="Efektem długotrwałego spożywania nadmiernych ilości alkoholu etylowego jest rozwój alkoholowej choroby wątroby ( alcoholic liver disease  – ALD), cechującej się różnego stopnia uszkodzeniami narządu. Podstawą leczenia jest całkowita abstynencja, która wpływa na znaczące zmniejszenie śmiertelności pacjentów, i  leczenie dietetyczne, polegające na przeciwdziałaniu nadmiernej utracie masy ciała, zanikowi mięśni oraz wyrównywaniu niedoborów witamin i  składników mineralnych, zwłaszcza że ta grupa pacjentów jest bardzo często narażona na niedożywienie. Przemiany etanolu w  organizmie prowadzą do produkcji znacznych ilości wolnych rodników, odpowiedzialnych za powstanie zjawiska tzw. stresu oksydacyjnego. Jest on uważany za główny czynnik uszkadzający wątrobę, dlatego badacze poszukują substancji, które mogłyby mieć istotny wpływ na jego zmniejszenie. Celem niniejszej pracy było określenie na podstawie aktualnie dostępnego piśmiennictwa możliwości zastosowania ekstraktu sylimaryny, pozyskiwanego z  nasion ostropestu plamistego, jako elementu wspomagającego leczenie dietetyczne pacjentów z  ALD oraz charakterystyka ewentualnych skutków niepożądanych. Wnioski wypływające z  badań prowadzonych z  udziałem pacjentów w  różnych stadiach ALD są niejednoznaczne. Prawdopodobnie wpływ na to ma dawka ekstraktu sylimaryny i  czas jej stosowania, jak również to, że jej składniki wykazują niską rozpuszczalność w  wodzie i  tłuszczach, a  ich resorpcja w  jelitach jest ograniczona. Na biodostępność może mieć także wpływ stan odżywienia pacjenta. W  doświadczeniach z  wykorzystaniem zwierząt laboratoryjnych stosowano różne modele badawcze – większość wyników wskazuje jednak, że sylimaryna przede wszystkim normalizuje poziom enzymów wątrobowych, a  ponadto wpływa korzystnie na parametry obrony antyoksydacyjnej, ogranicza proces peroksydacji lipidów i  hamuje produkcję mediatorów odpowiedzi zapalnej. Co ważne, w  żadnym badaniu nie obserwowano efektów ubocznych stosowania ekstraktu sylimaryny. Analiza piśmiennictwa skłania do wniosku, że pacjenci z  ALD mogą odnieść pewne korzyści ze stosowania ekstraktu sylimaryny, zwłaszcza że wszystkie badania potwierdzają jej bezpieczeństwo.",
author="Kołota, Aleksandra",
pages="137--154",
doi="10.5114/ain.2017.70290",
url="http://dx.doi.org/10.5114/ain.2017.70290"
}