@Article{Kucharska2017,
journal="Advances in Psychiatry and Neurology/Postępy Psychiatrii i Neurologii",
issn="1230-2813",
volume="26",
number="3",
year="2017",
title="Zespół kompulsyjnego objadania się – etiopatogeneza, obraz choroby i leczenie",
abstract=" Cel:   W  pracy przedstawiono zaktualizowane dane oparte na dowodach (evidence based) dotyczące zespołu kompulsyjnego objadania się (binge eating disorder – BED) w  celu przybliżenia klinicystom jego pozycji nozologicznej w  obowiązujących klasyfikacjach chorób i  zaburzeń psychicznych, etiopatogenezy, przebiegu, rokowania i  możliwości terapeutycznych.    Opis przypadku : Zespół kompulsyjnego objadania się należy do najczęściej występujących zaburzeń odżywiania się. Rozpowszechnienie BED w  populacji ogólnej wynosi 2–5%, a  wśród osób z  nadwagą bądź otyłością – 30%. W  amerykańskiej klasyfikacji psychiatrycznej DSM-5 zespół gwałtownego objadania się stanowi odrębną jednostkę chorobową, natomiast w  europejskiej klasyfikacji ICD-10 zawiera się w  zaburzeniu –  przejadanie się związane z  innymi czynnikami psychologicznymi . W  rozwoju BED poza czynnikami socjokulturowymi znaczenie mają czynniki biologiczne, behawioralne, poznawcze, psychologiczne, osobowościowe, temperamentalne, rodzinne i  środowiskowe. Obserwuje się wzrost liczby zachorowań na zaburzenia odżywiania się, w  tym BED, szczególnie w  tych krajach, w  których obecny jest kult szczupłej sylwetki ciała, rośnie tempo życia, wymagania i  presja otoczenia. Napady obżarstwa są próbą rozładowania rosnącego napięcia i  wskazują na obecność zaburzenia kontroli emocji. Prowadzą do rozwoju zachowań autodestrukcyjnych.   Komentarz : Rokowanie w  przypadku osób z  BED jest lepsze niż w  przypadku osób z  innymi zaburzeniami odżywiania się. Remisję osiąga 50–80% pacjentów poddanych leczeniu. Psychoterapia lub łączne stosowanie psychoterapii z  farmakoterapią dają lepsze efekty terapeutyczne w  porównaniu z  zastosowaniem wyłącznie leczenia biologicznego. Autorzy pracy zilustrowali przebieg i  leczenie omawianego zaburzenia przykładem charakterystycznego przypadku klinicznego.",
author="Kucharska, Katarzyna
and Kostecka, Barbara
and Tylec, Aneta
and Bonder, Elżbieta
and Wilkos, Ewelina",
pages="154--164",
doi="10.5114/ppn.2017.70547",
url="http://dx.doi.org/10.5114/ppn.2017.70547"
}