@Article{Uzdrowska2017,
journal="Klinika Oczna / Acta Ophthalmologica Polonica",
issn="0023-2157",
volume="119",
number="1",
year="2017",
title="Wpływ terapii anty-VEGF na widzenie obuoczne u chorych na zwyrodnienie plamki związane z wiekiem",
abstract=" Cel pracy : ocena jakości widzenia obuocznego u chorych na zwyrodnienie plamki związane z wiekiem oraz ocena wpływu terapii anty-VEGF na widzenie obuoczne u tych pacjentów.   	 Materiał i metody : subiektywne badanie ostrości wzroku, jednoczesnej percepcji, fuzji i stereopsji przeprowadzono u 24 chorych na wysiękową postać zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem zakwalifikowanych do leczenia preparatami anty-VEGF – przed leczeniem i po serii 3 iniekcji doszklistkowych.  	 Wyniki : większość badanych (66,7%) miała częściowo zachowane widzenie obuoczne, u 1/3 pacjentów natomiast stwierdzono tłumienie. U części pacjentów z tłumieniem po terapii odnotowano widzenie obuoczne częściowe, niektórzy pacjenci zaś, mający widzenie obuoczne, utracili je po leczeniu. U 50,0% badanych po terapii zmieniła się wartość wady refrakcji, a u 3 badanych – oko dominujące. U 25,0% badanych stwierdzono zez. Poprawa ostrości wzroku w leczonym oku po terapii nie była jednoznaczna z poprawą jakości widzenia obuocznego.  	 Wnioski : terapia anty-VEGF znacząco wpływa na widzenie obuoczne pacjentów. Uszkodzenie widzenia centralnego na skutek zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem nie upośledza wszystkich stopni widzenia obuocznego. Nie można przewidzieć zmian w widzeniu obuocznym na podstawie samej oceny ostrości wzroku przed terapią i po niej. Dlatego standardowe badanie pacjentów leczonych preparatami anty-VEGF powinno być rozszerzone o testy widzenia obuocznego.",
author="Uzdrowska, Marta
and Bilińska, Ewa
and Broniarczyk-Loba, Anna",
pages="44--47",
doi="10.5114/ko.2017.71767",
url="http://dx.doi.org/10.5114/ko.2017.71767"
}