@Article{Padzik2017,
journal="Klinika Oczna / Acta Ophthalmologica Polonica",
issn="0023-2157",
volume="119",
number="2",
year="2017",
title="Acanthamoeba polyphaga – rzadko wykrywany w Polsce czynnik zagrażającego utratą wzroku zapalenia rogówki, podatny in vitro na przeciwpasożytnicze działanie tojokamycyny",
abstract=" Cel : Pierwotniakowe zapalenia rogówki są coraz częściej wykrywane w różnych rejonach świata, głównie u osób stosujących soczewki kontaktowe. Inne czynniki ryzyka zapalenia rogówki o etiologii amebowej to uszkodzenie nabłonka rogówki, zabiegi chirurgiczne i kontakt oka z wodą zawierającą formy rozwojowe ameb amfizoicznych. W pracy analizowano izolaty rogówkowe ze skomplikowanych przypadków pierwotniakowego zapalenia rogówki, oceniono podatność wybranych szczepów na tojokamycynę.  	 Materiał i metody : materiał do analizy stanowiło sześć szczepów przypadków pierwotniakowego zapalenia rogówkizwiązanych z noszeniem soczewek kontaktowych oraz jeden szczep pochodzący z przypadku zakażenia podczas pływania w jeziorze, poprzednio błędnie rozpoznanych i leczonych w innym ośrodku. Monitorowano dynamikę populacji rogówkowych izolatów  Acanthamoeba  o genotypie T4 w aksenicznych hodowlach in vitro. Szczep rogówkowy zidentyfikowany jako  A. polyphaga  i środowiskowy  A. castellanii  Neff poddano działaniu substancji o znanej skuteczności przeciwrzęsistkowej oraz przeciwtoksoplazmowej – tojokamycyny.  	 Wyniki : najbardziej wirulentny in vitro okazał się szczep z gatunku  A. polyphaga  rzadko rozpoznawanego w Polsce jako czynnik etiologiczny pierwotniakowego zapalenia rogówki. Stwierdzono wyraźny amoebostatyczny wpływ tojokamycyny in vitro na obydwa szczepy, bez stymulacji encystacji, z silniejszą redukcją liczby ameb w populacjach szczepu rogówkowego.  	 Wnioski : w Polsce wiedza z zakresu epidemiologii zapalenia rogówki o etiologii amebowej jest niewystarczająca. Ekstremalnie wysoka oporność cyst  Acanthamoeba  na leki to jeden z powodów trudności terapeutycznych, nadal testuje się substancje o potencjalnej aktywności przeciwamebowej. Obiecujące wyniki, wskazujące na amebostatyczny wpływ tojokamycyny na patogeniczny szczep  Acanthamoeba , zachęcają do podejmowania dalszych prób z tą substancją i z innymi szczepami ameb amfizoicznych. Według naszej wiedzy są to pierwsze badania nad podatnością in vitro rogówkowego szczepu  Acanthamoeba  na tojokamycynę.",
author="Padzik, Marcin
and Szaflik, Jacek P.
and Izdebska, Justyna
and Szostakowska, Beata
and Szaflik, Jerzy
and Chomicz, Lidia",
pages="77--82",
doi="10.5114/ko.2017.71774",
url="http://dx.doi.org/10.5114/ko.2017.71774"
}