@Article{Staniszewski2005,
journal="Advances in Dermatology and Allergology/Postępy Dermatologii i Alergologii",
issn="1642-395X",
volume="22",
number="2",
year="2005",
title="Przydatność przeszczepów skóry w leczeniu rozległych owrzodzeń żylnych",
abstract="Przewlekłe owrzodzenia żylne spotyka się u od 0,2 do 2% populacji państw Europy Zachodniej. Najczęstszą przyczyną powstania owrzodzeń jest przewlekła niewydolność żylna i nadciśnienie w obwodowych naczyniach żylnych kończyn dolnych i mikrokrążeniu. Od wielu lat poszukuje się prostszych, bardziej radykalnych i skutecznych metod leczenia owrzodzeń, szczególnie tych dużych, długo trwających i opornych na leczenie tzw. refractory ulcers.   Materiał i metoda:  W Klinice Chirurgii Ogólnej i Naczyń w latach 2000\–2004 leczono chirurgicznie 54 chorych z owrzodzeniami żylnymi (46 kobiet i 8 mężczyzn) w wieku od 52 do 78 lat, średnio 68 lat. U wszystkich chorych wykonano badania USG duplex-doppler celem oceny patologii w układzie tętniczym i żylnym.  Zainfekowane owrzodzenia z dużą ilością tkanek martwiczych stwierdzano u 27 chorych (50%) i stosowano miejscowo roztwór betadyny oraz wycięcie chirurgiczne zakażonej ziarniny aż do powięzi na sali operacyjnej, pobierano siatkowate przeszczepy skórne pośredniej grubości i przykładano na powięź.  W pozostałych przypadkach, gdy owrzodzenie było oczyszczone i ziarnina przygotowana wykonywano przeszczepy płatkowe metodą Reverdina u 15 chorych i siatkowe u 12.  Do przeszczepu chorzy byli kwalifikowani w zależności od wielkości owrzodzenia i stopnia oczyszczenia ziarniny. Zmiany do 50 cm 2  kwalifikowano do przeszczepów płatkowych, a większe do siatkowych. U chorych stosowano unieruchomienie przez 7\–10 dni po przeszczepie. Po wgojeniu chorych uruchamiano w opatrunkach uciskowych.   Wyniki:  U wszystkich chorych owrzodzenia zagoiły się podczas pobytu w Klinice, u 42 (78%) całkowicie, a u 12 (22%) w 70\–80%. W dalszym leczeniu ambulatoryjnym również i u tych chorych doszło do ich całkowitego zagojenia przez ziarninowanie, średnio w 3 tyg. po hospitalizacji.  Do badań kontrolnych chorzy zgłaszali się co 3 mies. i w czasie wizyt poza badaniem klinicznym wykonywano kontrolne badanie USG. W okresie obserwacji spostrzegano 49 chorych (91%). Nawroty owrzodzenia stwierdzono u 8 chorych (15%). Ponowne owrzodzenia pojawiły się w 8\–36 mies. po pierwszym przeszczepie, średnio w 12 mies.  Wnioski: Naszym zdaniem przeszczepy skórne siatkowate lub płatkowe są przydatnym sposobem leczenia chorych z dużymi nawracającymi owrzodzeniami żylnymi. Znacznie skracają czas leczenia, są dobrze tolerowane przez chorych i obniżają koszty terapii.",
author="Staniszewski, Ryszard
and Stanišić, Michał
and Winckiewicz, Marek
and Majewski, Wacław
and Zapalski, Stanisław",
pages="70--76",
url="https://www.termedia.pl/The-role-of-skin-transplant-in-refractory-venous-ulcer-treatment,7,3197,1,1.html"
}