@Article{Barylski2018,
journal="Lekarz POZ",
issn="2450-3517",
volume="4",
number="1",
year="2018",
title="Fenofibrat w świetle najnowszych wytycznych postępowania w dyslipidemii – dlaczego cholesterol nie-HDL jest tak ważny?",
abstract="Złożone zaburzenia lipidowe, charakteryzujące się zwiększonym stężeniem triglicerydów, niskim stężeniem cholesterolu frakcji HDL ( high density lipoprotein ) i obecnością małych, gęstych lipoprotein o niskiej gęstości ( low-density lipoprotein  – LDL), określa się mianem aterogennej dyslipidemii. W badaniach obserwacyjnych i klinicznych wykazano, że nieprawidłowości te ściśle łączą się ze zwiększonym ryzykiem zdarzeń makro- i mikronaczyniowych, nawet u pacjentów, którzy osiągnęli docelowe stężenie cholesterolu frakcji LDL w wyniku terapii statyną. Leczenie skojarzone w tym przypadku może nie tylko znacznie poprawić profil lipidowy, lecz także istotnie wpłynąć na redukcję ryzyka sercowo-naczyniowego, którego odzwierciedleniem jest stężenie cholesterolu nie-HDL, będące drugorzędowym celem terapii w najnowszych wytycznych.",
author="Barylski, Marcin",
pages="27--32",
url="https://www.termedia.pl/Fenofibrate-in-light-of-the-latest-guidelines-for-the-management-of-dyslipidaemia-why-is-non-HDL-cholesterol-so-important-,98,32206,1,1.html"
}