@Article{Rywik2018,
journal="Lekarz POZ",
issn="2450-3517",
volume="4",
number="2",
year="2018",
title="Rozpoznawanie i leczenie niewydolności serca – aspekty praktyczne",
abstract="Niewydolność serca jest złożonym zespołem chorobowym o niejednoznacznym obrazie klinicznym. Diagnostyka niewydolności serca powinna być przeprowadzona zgodnie z zaproponowanym w wytycznych algorytmem postępowania. Badaniem ostatecznie weryfikującym rozpoznanie jest echokardiografia. Obecnie wyróżnia się trzy postacie niewydolności serca, dla których podstawowym kryterium różnicującym jest frakcja wyrzucania: niewydolność serca z upośledzoną frakcją wyrzucania, niewydolność serca z zachowaną frakcją wyrzucania oraz postać pośrednia, czyli niewydolność serca z pośrednią frakcją wyrzucania. W odniesieniu do niewydolności serca z dysfunkcją skurczową istnieją ściśle określone zasady postępowania, które pozwalają znacząco przedłużyć życie chorych i poprawić jego komfort. W odniesieniu do pozostałych postaci niewydolności serca podstawą postępowania pozostaje zapobieganie i leczenie chorób współistniejących.",
author="Rywik, Tomasz M.",
pages="73--82",
url="https://www.termedia.pl/Heart-failure-diagnosis-and-treatment-clinical-aspects,98,32878,1,1.html"
}