@Article{Kozicka2018,
journal="Klinika Oczna / Acta Ophthalmologica Polonica",
issn="0023-2157",
volume="120",
number="2",
year="2018",
title="Teleangiektazje plamkowe – wyzwanie diagnostyczno-terapeutyczne",
abstract="Teleangiektazje plamkowe to grupa chorób o niejasnej przyczynie, która charakteryzuje się obecnością nieprawidłowych naczyń krwionośnych siatkówki. Na podstawie badania oftalmoskopowego, angiografii fluoresceinowej oraz optycznej koherentnej tomografii można wyróżnić teleangiektazje dwóch typów. Typ 1. charakteryzuje się jednostronnym poszerzeniem naczyń krwionośnych w okolicy plamki z widocznymi tętniakami, występuje głównie u młodych mężczyzn, pogorszenie widzenia jest związane z pojawieniem się torbielowatego obrzęku plamki. Przebieg choroby jest łagodny, a rokowanie dobre. Typ 2. występuje z jednakową częstością u kobiet i mężczyzn. Charakteryzuje się zaburzeniami sieci naczyń krwionośnych okołodołkowych oraz hiperplazją nabłonka barwnikowego siatkówki w odpowiedzi na obecność nieprawidłowych naczyń. Występuje obustronnie. Etiologia nie została do końca poznana, a pogorszenie widzenia jest związane ze zmianami neurodegeneracyjnymi najprawdopodobniej wynikającymi z ubytku komórek Müllera. Rokowanie jest niekorzystne. Leczenie teleangiektazji plamkowych zależy przede wszystkim od ich typu. Sposobem leczenia teleangiektazji typu 1. jest fotokoagulacja laserowa siatkówki w miejscu przecieku. W przypadku teleangiektazji typu 2., ze względu na proces neurodegeneracyjny, do tej pory nie opisano skutecznego sposobu leczenia.",
author="Kozicka, Katarzyna
and Karska-Basta, Izabella
and Romanowska-Dixon, Bożena",
pages="93--96",
doi="10.5114/ko.2018.79129",
url="http://dx.doi.org/10.5114/ko.2018.79129"
}