@Article{Kamińska-Winciorek2005,
journal="Advances in Dermatology and Allergology/Postępy Dermatologii i Alergologii",
issn="1642-395X",
volume="22",
number="3",
year="2005",
title="Grzybica stóp u pacjentów ze schorzeniami dermatologicznymi na podstawie badań własnych",
abstract="Grzybice stóp są szczególnie trudne do zwalczania ze względu na powszechne bezobjawowe nosicielstwo, brak świadomości zakażenia, możliwość częstej reinfekcji, a także długi okres przeżycia zarodników grzybów w obuwiu i skarpetach. W pracy przedstawiono analizę częstości występowania i typy kliniczne grzybicy stóp w wybranych grupach społeczno-zawodowych mężczyzn.  Badania kliniczne przeprowadzono w okresie letnim w latach 2000\–2002 wśród pracowników wybranego zakładu pracy, jednej z kopalń węgla kamiennego oraz hut stali na Górnym Śląsku, studentów IV roku Akademii Wychowania Fizycznego na pływalni Akademii Wychowania Fizycznego w Katowicach, a także pacjentów hospitalizowanych w Klinice Dermatologii ŚAM w Katowicach. W analizie uwzględniono grupę 43 pacjentów Kliniki Dermatologii. Badania obejmowały zebranie wywiadu, połączone z wypełnieniem ankiety, przeprowadzenie badania dermatologicznego oraz mikologicznego. U wszystkich badanych oceniano stan kliniczny skóry stóp oraz towarzyszące zmiany w obrębie płytek paznokciowych stóp.  W przypadku stwierdzonych w badaniu dermatologicznym zmian w obrębie skóry stóp (przestrzenie międzypalcowe, podeszwy) oraz płytek paznokciowych pobierano zeskrobiny celem badania mikologicznego. We wszystkich przypadkach wykonywano preparaty bezpośrednie oraz posiewy na podłożu Sabourauda.  W 43-osobowej grupie pacjentów nie zgłaszano zmian na skórze stóp, zarówno ognisk chorobowych towarzyszących schorzeniu podstawowemu, jak i o innym charakterze. Zmiany skórne stóp stwierdzono u 16 (37,2%) badanych, z czego u 9 (20,9%) miały one charakter grzybicy stóp.  Najczęściej zmiany w obrębie skóry stóp były zlokalizowane w przestrzeniach międzypalcowych. Najczęstszym typem klinicznym infekcji grzybiczej stóp była postać międzypalcowa, wyprzeniowa.  W przeważającej większości przypadków ze zmian skórnych najczęściej izolowano dermatofity. W grupie badanych pacjentów Kliniki Dermatologii ŚAM grzybicę skóry stóp stwierdzono w 20,9% przypadków.  W grzybicy skóry stóp potwierdzonej morfologią kliniczną i badaniem mikologicznym w procentowym udziale grzybów chorobotwórczych przeważały dermatofity.",
author="Kamińska-Winciorek, Grażyna",
pages="148--155",
url="https://www.termedia.pl/Tinea-pedis-in-dermatological-patients-in-the-own-study,7,3444,1,1.html"
}