@Article{Komorowska-Szczepańska2014,
journal="Nursing Problems / Problemy Pielęgniarstwa",
issn="1233-9989",
volume="22",
number="1",
year="2014",
title="Rozpoznawanie zaburzeń autystycznych — studium przypadku",
abstract="  Wstęp.  W ostatnich latach coraz częściej rozpoznajemy autyzm u dzieci. Może to wynikać z większego zainteresowania tym problemem oraz z rosnącej świadomości, a także z faktu dysponowania trafniejszymi metodami diagnostycznymi.   Cel.  Celem pracy było przedstawienie obrazu klinicznego autyzmu u chłopca od urodzenia do momentu postawienia ostatecznego rozpoznania oraz przybliżenie problematyki zaburzeń ze spektrum autyzmu.   Materiał i metody.  W pracy przedstawiono przypadek chłopca, u którego w wieku 16 miesięcy rozpoznano autyzm.   Wyniki i wnioski.  Pierwsze odbiegające od typowych dla wieku objawy u chłopca zaobserwowano w 10. miesiącu życia, wcześniej nie stwierdzano zaburzeń w rozwoju psychomotorycznym dziecka. W trakcie badania lekarskiego dziecko reagowało płaczem i krzykiem, nie nawiązywało kontaktu wzrokowego. Zaobserwowano także, że chłopiec skupiał swoją uwagę tylko na trzymanej w ręku zabawce, na głośne dźwięki reagował krzykiem. Nie obserwowano rozwoju mowy. Rozwój motoryczny chłopca był prawidłowy dla wieku. W wieku 12 miesięcy chłopca skierowano na konsultację specjalistyczną, a w wieku 16 miesięcy postawiono rozpoznanie zaburzeń autystycznych. W terapię chłopca zaangażowani są obecnie zarówno bliscy, jak i zespół specjalistów. Świadomość rodziców oraz wiedza pracowników służby zdrowia, szczególnie lekarza pierwszego kontaktu i pielęgniarki pediatrycznej, wydają się mieć kluczowe znaczenie dla wczesnego rozpoznawania zaburzeń autystycznych.  Problemy Pielęgniarstwa 2014; 22 (1): 119–122 ",
author="Komorowska-Szczepańska, Wanda
and Nowicka-Sauer, Katarzyna
and Hansdorfer-Korzon, Rita
and Pietrzykowska, Małgorzata",
pages="119--122",
url="https://www.termedia.pl/Rozpoznawanie-zaburzen-autystycznych-studium-przypadku,134,35457,1,1.html"
}