@Article{Żukowska2016,
journal="Nursing Problems / Problemy Pielęgniarstwa",
issn="1233-9989",
volume="24",
number="1",
year="2016",
title="Laparoskopowa resekcja żołądka a jakość życia — studium przypadku",
abstract="  Wstęp.  Otyłość jest chorobą przewlekłą, powodującą zaburzenia wielu procesów życiowych oraz negatywnie wpływającą na jakość i długość życia. Leczenie chirurgiczne to jedna z najskuteczniejszych metod leczenia otyłości. Udział pielęgniarki jako członka zespołu terapeutycznego może mieć znaczący wpływ na osiągnięcie pożądanego wyniku poprawy jakości życia chorych po operacjach bariatrycznych.    Cel pracy.  Ewaluacja wyników odległych pacjenta po laparoskopowej resekcji rękawowej żołądka (LSG) w zakresie oceny jakości życia; ocena udziału usług pielęgniarskich w poprawie jakości życia.    Materiały i metody.  Badanie — metodą studium przypadku — przeprowadzono w Szpitalu Specjalistycznym w Wejherowie. Do oceny jakości życia użyto kwestionariusza Moorehead-Ardelt QOL (M-A QOL) — specyficznego narzędzia dla tej grupy chorych. W celu oceny wpływu działań pielęgniarki na poprawę jakości życia zastosowano autorski kwestionariusz ankiety.    Wyniki.  Wyniki uzyskane w kwestionariuszu M-A QOL wykazały poprawę jakości życia badanego przypadku na poziomie średnio dobrym. Poprzez ocenę wpływu działań pielęgniarskich na wynik końcowy procesu terapeutycznego i poprawę jakości życia pacjenta uzyskano wyniki zadowalające w zakresie sprawowania opieki pielęgniarskiej podczas hospitalizacji w szpitalu, wykazano jednak brak satysfakcji w okresie przygotowującym do terapii oraz po wypisie ze szpitala.    Wnioski.  Chirurgia otyłości jest punktem wyjściowym do zmiany stylu życia. W przypadku operacji bariatrycznych wymagane są odpowiednie przygotowanie chorego przed zabiegiem operacyjnym oraz kontynuacja follow-up po operacji do końca życia. Analiza przypadku potwierdziła konieczność utworzenia zestandaryzowanego systemu postępowania terapeutycznego z udziałem pielęgniarki bariatrycznej jako członka zespołu wielodyscyplinarnego. Doświadczenia innych krajów uczą, że taki system zapewnia choremu poczucie bezpieczeństwa oraz wpływa korzystnie na poprawę oceny jakości życia. ",
author="Żukowska, Wioletta
and Wieczorek-Wójcik, Beata",
pages="85--90",
doi="10.5603/PP.2016.0014",
url="http://dx.doi.org/10.5603/PP.2016.0014"
}